Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 1688/13 S. S. (dalej: "strona", "skarżący") zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 8 lipca 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.
Uzasadniając wniosek skarżący podał, że poza niniejszą sprawą przed WSA we Wrocławiu ze skargi zarówno jego samego jak i jego małżonki toczy się jeszcze siedem innych postępowań, dotyczących podatku VAT i podatku dochodowego od osób fizycznych. W sześciu z nich oddalono skargi, co powoduje, że skarżący muszą zapłacić kwotę ponad 100.000 zł. Ponadto skarżący w ostatecznych decyzjach dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych zostali zobligowani do zapłaty kwoty kilkudziesięciu tysięcy złotych. Skarżącemu przysługuje nieuregulowana i wymagalna wierzytelność na kwotę ponad 1800000 zł w stosunku do inwestora realizującego inwestycję A. w W. Z uwagi na upadłość generalnego wykonawcy, który kwestionuje możliwość umieszczenia wierzytelności na liście wierzytelności i odmawia natychmiastowej zapłaty tej kwoty, jej wyegzekwowanie jest niemal niemożliwe.
Skarżący podnosi również, że wytoczenie powództwa o zapłatę tej kwoty będzie wiązać się z koniecznością uiszczenia wpisu sadowego w wysokości około 90.000 zł, której to kwoty nie posiada. Konieczność natychmiastowego uiszczenia należności wynikających ze wszystkich decyzji podatkowych spowoduje, że skarżący pozbawiony zostanie jakichkolwiek środków pozwalających na dalsze prowadzenie dotychczasowej działalności gospodarczej, co w konsekwencji doprowadzi do zwolnienia pozostałych pracowników a ostatecznie spowoduje konieczność ogłoszenia jego upadłości uniemożliwiając tym samym całkowite zaspokojenie wszelkich należności publicznoprawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem zasadą jest wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. wynikają dwie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego nie może stanowić podstawy uzasadniającej pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Aby wniosek mógł zostać uwzględniony, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji.
Podkreślenia również wymaga, że skarżący już w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji składał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W postanowieniu z dnia 5 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 1688/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyjaśnił skarżącemu, że nie jest wystarczająca dla uwzględnienia takiego wniosku ogólna argumentacja nie poparta żadnymi dokumentami źródłowymi. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje to stanowisko. Skarżący nie przedstawił dokumentów obrazujących sytuację jego firmy. Zatem w sytuacji, gdy to na wnoszącym o zastosowanie ochrony tymczasowej, uregulowanej w art. 61 § 3 P.p.s.a. spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie sposób uznać za spełniające tych przesłanek gołosłownych twierdzeń skarżącego o ryzyku upadłości jego firmy. Powyższe oznacza, że wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W przypadku ich braku – tak jak w tej sprawie – samo stwierdzenie nie może stanowić podstawy dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że z punktu widzenia uprawdopodobnienia wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona powinna wskazać na okoliczności, które w tym zakresie przemawiały za przyznaniem jej racji. Również w interesie skarżącego leży poparcie przedstawianych twierdzeń stosownymi dokumentami; sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu oraz mieć możliwość zweryfikowania tejże wiedzy.
Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił wniosek ten jako bezzasadny oddalić.