Uzasadnienie
- 1. Minister Finansów (obecnie: Minister Rozwoju i Finansów) wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 609/14. Sąd ten w wyniku rozpoznania skargi A. sp. z o.o. w S. (dalej: spółka) uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 15 stycznia 2014 r.
- 2. Pismem z dnia 3 listopada 2016 r. były likwidator Spółki poinformował o prawomocnym wykreśleniu jej z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dniem 30 października 2015 r. Do pisma załączył kserokopię postanowienia sądu rejonowego w przedmiocie wykreślenia Spółki z powołanego rejestru oraz potwierdzenia dokonania wpisu daty uprawomocnienia.
- 3. Na rozprawie w dniu 4 listopada 2016 r. pełnomocnik organu podatkowego wniósł o umorzenie postępowania kasacyjnego oraz zwrot wpisu od skargi kasacyjnej.
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 4.1. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej) i pkt 2 (śmierć strony).
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe między innymi wtedy, gdy w jego toku wystąpią takie zdarzenia, w następstwie których sprawa sądowoadministracyjna definitywnie nie może być kontynuowana. Prawomocne wykreślenie Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego skutkowało ostatecznym ustaniem jej bytu prawnego. W ten sposób Spółka utraciła osobowość prawną i przestała być podmiotem praw oraz obowiązków, przy jednoczesnym nieistnieniu następcy prawnego. Tym samym, trwale pozbawiona zdolności sądowej (por. art. 25 § 1 P.p.s.a.) nie mogła już występować w charakterze strony postępowania sądowoadministracyjnego, ani dokonywać w nim jakichkolwiek skutecznych czynności procesowych (por. art. 26 § 1 i art. 28 § 1 P.p.s.a.).
- 4.2. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
- 4.3. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego nie orzekano z uwagi na brak ku temu podstaw prawnych. Przepisy o zwrocie kosztów postępowania między stronami (art. 199 - 210 P.p.s.a.) w sposób oczywisty nie regulują przypadku zakończenia sprawy z powodu podanego wyżej, tj. nieistnienia już jednej z dwu stron prowadzonego uprzednio postępowania sądowego na rzecz której albo od której koszty te miałyby zostać zasądzone.
Podobnie zawnioskowanie przez pełnomocnika organu na rozprawie o zwrot wpisu uiszczonego od skargi kasacyjnej nie mogło doprowadzić do wydania orzeczenia w tym przedmiocie. Zwrot taki (i to z urzędu) byłby możliwy jedynie wówczas, gdyby strona ta cofnęła skargę kasacyjną ale przed dniem rozpoczęcia rozprawy (por. art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Sytuacja taka w rozpoznanej sprawie nie miała i zasadniczo nie mogła mieć miejsca, zważywszy, że o treści pisma byłego likwidatora Spółki (nota bene złożonego dzień przed rozprawą) pełnomocnik ten dowiedział się dopiero na rozprawie.