Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 2 września 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 239/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 23 grudnia 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 2003 r.
W złożonej od tego orzeczenia skardze kasacyjnej strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zauważyć należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać trzeba, że strona w ogóle swego wniosku nie uzasadniła, a tym samym nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie wynika również z akt sprawy.
Wskazać też należy, że analogicznie Naczelny Sąd Administracyjny orzekł już w innych sprawach skarżącej (pro. postanowienia z 16 grudnia 2010 r., I FSK 1469-1474/10) i stanowisko w tych orzeczeniach zawarte Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę podziela.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.