Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 3 grudnia 2014 r., III SA/Wa 3056/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. F. spółki jawnej [...], stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa).
W motywach orzeczenia wskazano, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 4 sierpnia 2014 r., natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym 4 września 2014 r. Wobec tego skargę wniesiono z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 Ppsa, który upłynął 3 września 2014 r.
W skardze kasacyjnej od ww. postanowienia zgłoszono wniosek o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1, art. 54 § 1 i art. 83 § 3 Ppsa polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że skarga została oddana w urzędzie pocztowym po upływie terminu do jej złożenia, a w konsekwencji uznaniu, że zachodzą podstawy do jej odrzucenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W skardze kasacyjnej pełnomocnik strony trafnie wskazuje, że skarga została wniesiona w istocie 2 września 2014 r., a więc przed upływem terminu określonego w art. 53 § 1 Ppsa; tym samym nie było podstaw do jej odrzucenia z ww. przyczyny.
Przyjęta przez Sąd pierwszej instancji błędna data oddania ww. pisma w placówce pocztowej (4 września 2014 r.) dotyczy w istocie poprawionej skargi wysłanej w ślad za pierwotnie złożonym środkiem zaskarżenia. Uchybienie to wiąże się z omyłkowym wszyciem (odwrotnie) w aktach koperty dotyczącej tejże poprawionej skargi za skargą pierwotną, a z kolei koperty dotyczącej skargi pierwotnej za skargą poprawioną (zob. k. 8 i 15 akt sądowych). Niemniej z akt sprawy wynika niezbicie poprawność twierdzenia strony skarżącej o złożeniu skargi 2 września 2014 r. (k. 2, 9, 15 akt sądowych). Stąd też zasadnie zwrócono uwagę w skardze kasacyjnej (s.
- 3) na pobieżność dokonanej przez Sąd pierwszej instancji weryfikacji w zakresie terminowości złożenia środka odwoławczego.
Uznając w związku z powyższym za zasadny zarzut naruszenia ww. przepisów powołanych w osnowie skargi kasacyjnej, w szczególności zaś art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 tej ustawy.