Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Sz 14/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r.
Jak wynika z treści uzasadnienia powyższego orzeczenia, w dniu 5 grudnia 2006r. (data nadania w urzędzie pocztowym).S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r.
Zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2007 r. WSA w Szczecinie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 240 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi.
S. K. nie zastosował się do tego wezwania w zakreślonym terminie. Wobec powyższego faktu, Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.) skargę odrzucił.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi kasacyjnej, w której pełnomocnik strony wniósł o jego uchylenie.
Skarga kasacyjna została oparta na naruszeniu przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a.
Autor skargi kasacyjnej wskazał, że w dniu 13.11.2006 r. wniesione zostały skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące marzec - grudzień 2001 r. Przesłany został też wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych na urzędowym formularzu PPF. We wniosku tym wymienione zostały wszystkie sygnatury akt dotyczące poszczególnych miesięcy, za które wniesiono skargi. Z uwagi na fakt, iż na każdą sprawę należało złożyć odrębny wniosek (PPF) złożonych zostało dodatkowo 9 wniosków, przyjmując, że już złożony wniosek dotyczył będzie jednego z miesięcy objętych wniesionymi skargami (grudnia 2001 r.)
Pełnomocnik dalej stwierdził, że postanowienie z dnia 19 lutego 2007 r. wydane zostało w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny. W ocenie pełnomocnika strony wniosek o przyznanie prawa pomocy, po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, został złożony w Sądzie i winien być przez Sąd rozpatrzony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Za zasadny należy uznać zarzut strony naruszenia przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. Zgodzić się bowiem należy z autorem skargi kasacyjnej, że Sąd I instancji mógł odrzucić skargę dopiero po ewentualnym nieuwzględnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Uzasadniając powyższe twierdzenie należy wskazać na stan faktyczny sprawy. W świetle akt sprawy skarżący wniósł skargę /w dniu 5 grudnia 2006 r./ do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 13 listopada 2006 r., nr [...] w sprawie podatku od towarów i usług za okres marzec – grudzień 2001. Z uwagi na wniesioną skargę Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2007 r. wezwał stronę do uiszczenia wpisu indywidualnie w każdej sprawie o sygnaturach od I Sa/Sz 5/07 do I Sa/Sz 14/07. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wymienił sygnaturę akt od I SA/Sz 5/07 do I Sa/Sz 13/07.
Ponadto wpisał we wniosku, iż dotyczy on decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] o łącznej wartości zaskarżenia 169.852.61. W dniu 30 stycznia 2007 r. w związku z nadesłanym formularzem PPF, Sąd wezwał stronę do przedłożenia stosownych dokumentów do sprawy o sygnaturze akt I SA/Sz 5/07, natomiast w pozostałych sprawach, tj. o sygnaturze od I SA/Sz 6/07 do I SA/Sz 13/07, Sąd wezwał do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosków przez wypełnienie i podpisanie przez skarżącego formularzy, w każdej sprawie na oddzielnym druku PPF.
Skarżący pismem z dnia 5 lutego 2006 r. nadesłał 8 wypełnionych formularzy PPF wraz z załącznikami do spraw o sygnaturze od I Sa/Sz 5/07 do I Sa/Sz 13/07. W dniu 16 lutego 2007 r. Sąd wezwał S. K. do przedłożenia stosownych dokumentów źródłowych w sprawach o sygnaturze akt od I SA/Sz 5/07 do I SA/Sz 13/07. W odpowiedzi skarżący nadesłał dokumenty do spraw I Sa/Sz 5-13/07 I Sa/Sz 14/07.
Mając na uwadze powyższy stan faktyczny należy wskazać, że w pierwszym formularzu PPF złożonym przez stronę zostały wymienione sprawy o sygnaturze akt od I Sa/Sz 5/07 do I Sa/Sz 13/07. Niemniej jednak należy zauważyć, że w formularzu tym wskazano też, iż dotyczy on decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie o numerach od [...] do [...]. Zatem z informacji tej wynikało, że wniosek ten dotyczy spraw, których przedmiotem zaskarżenia jest dziesięć decyzji, tj. od nr [...] do [...] w zakresie podatku VAT od marca do grudnia 2001 r. Sąd I instancji zaś wezwał skarżącego do przedłożenia dokumentów źródłowych w sprawie o sygn. akt I Sa/Sz 5/07 i do złożenia wniosku w każdej sprawie o sygn. akt od 6/07 do 13/07 na oddzielnym druku PPF. Nie wezwał więc o nadesłanie wniosku w sprawie o sygn. akt I Sa/Sz 14/07, którego przedmiotem zaskarżenia była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] dotyczącej podatku VAT za grudzień 2001 r. Ponadto, nie można tracić z pola widzenia faktu, że w nadesłanym wniosku z dnia 8 lutego 2007 r. (data wpłynięcia na biuro podawcze WSA w Szczecinie) do sprawy o sygn. akt I Sa/Sz 5/07 skarżący ponownie wskazał, że jest on w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie o nr [...] dotyczącej podatku VAT za grudzień 2001 r., o wartości zaskarżenia 5988.59.
Dodatkowo należy zauważyć, iż skarżący w odpowiedzi na wezwanie go do przedłożenia stosownych dokumentów źródłowych wskazał w piśmie, iż nadsyła dokumenty do spraw o sygnaturze akt I Sa/Sz 5-13/07 i I Sa/Sz 14/07.
W świetle zatem tych uwag nie można stwierdzić, że skarżący nie złożył w przedmiotowej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Bowiem – jak już zostało napisane wyżej – z formularzy PPF składanych przez stronę, tj. z dnia 22 stycznia (data wpłynięcia do WSA w Szczecinie) i 8 lutego 2007 r. wynikało, że strona wnioskuje też o przyznanie prawa pomocy w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej o nr [...], w zakresie podatku VAT za grudzień 2001 r.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w przedmiotowej sprawie, będzie rozpoznanie wniosku strony o przyznanie jej prawa pomocy.