Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 maja 2024 r. sygn. akt I FSK 653/20 w sprawie ze skargi kasacyjnej P.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 488/19 w sprawie ze skargi P.D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 6 maja 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r. oddalił wniesioną skargę kasacyjną.
W punkcie drugim sentencji tego wyroku wskazano, że Sąd "zasądza od P.D. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 4.050 (słownie: cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".
Pismem z 20 czerwca 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w pkt 2 sentencji wyroku w którym błędnie określono organ administracji jako "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie" zamiast "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Orzeczenie podlegało sprostowaniu w zakresie wskazanym sentencją postanowienia.
Sprostowanie orzeczenia służy przywróceniu rzeczywistej woli organu sądowego, ilekroć zachodzi niezgodność między wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. Jak wynika z tego przepisu – przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Analiza tego przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wady musi charakteryzować oczywistość.
W niniejszej sprawie w punkcie drugim sentencji wyroku zostało wpisane omyłkowo błędne oznaczenie organu administracji jako "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie" zamiast "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi". Już na pierwszy rzut oka widać, że nieścisłość ta ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. W sprawie nie ma żadnej wątpliwości, że to Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi jest faktyczną stroną postępowania. Wynika to już z samej komparycji wyroku, jego uzasadnienia, a także z akt sprawy. Nie ma również wątpliwości co do tego, że faktycznym zamiarem składu orzekającego w sprawie było zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz organu faktycznie występującego w sprawie.
W związku z powyższym, wskazaną w niniejszym postanowieniu omyłkę należy zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., gdyż okoliczności sprawy nie pozostawiają wątpliwości co do faktycznej, zamierzonej treści prostowanego rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.