Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 898/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę J.M. (dalej "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 9 sierpnia 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego, a Skarżący, działając przez pełnomocnika - radcę prawnego J.P.-Z., wywiódł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Następnie pismem z 25 kwietnia 2014 r. pełnomocnik Skarżącego poinformowała o jego śmierci.
W związku z otrzymaniem powyższej informacji Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem wydanym na rozprawie 20 maja 2014 r., zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), dalej "P.p.s.a."
Fakt śmierci Skarżącego został ponadto potwierdzony odpisem skróconym aktu zgonu, nadesłanym na żądanie Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Urząd Stanu Cywilnego w B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony, po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny.
Cytowany przepis, który ma charakter przepisu szczególnego, nakłada na sąd obowiązek wydania określonego rozstrzygnięcia procesowego w przypadku upływu odpowiednio długiego czasu od zawieszenia postępowania z powodu śmierci strony, przy jednoczesnej bierności stron postępowania (ewentualnie ich następców prawnych). W literaturze przedmiotu podnosi się, że brzmienie art. 130 § 1 ab initio P.p.s.a. jest kategoryczne ("sąd umarza zawieszone postępowanie"), co oznacza, że spełnienie przewidzianych w tym przepisie przesłanek obliguje sąd do umorzenia postępowania (zob. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2018, s. 271-272). Norma wynikająca z tego przepisu ma zatem charakter normy bezwzględnie obowiązującej (ius cogens).
Zgodnie z art. 83 § 1 ab initio P.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym co do zasady terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca (art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny [tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1740]).
W związku z powyższym w niniejszej sprawie stwierdzić należało, że pięcioletni termin, o którym mowa w art. 130 § 1 pkt 3 P.p.s.a., upłynął 20 maja 2019 r. To zaś stanowiło przesłankę do umorzenia zawieszonego postępowania kasacyjnego.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w zw. z art. 131 oraz art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.