Uzasadnienie
Wyrokiem z 17 listopada 2015 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 683/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. S. – nazywanego dalej "Skarżącym", od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 27 listopada 2013 r. (sygn. akt I SA/Gd 566/12).
W piśmie z 16 marca pełnomocnik Skarżącego zwrócił uwagę, że w obu wyrokach błędnie wskazano przedmiot zaskarżonej decyzji podatkowej. Decyzja ta dotyczyła bowiem zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2006 r., a nie "poszczególne kwartały I-IV 2006 r.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Z akt sprawy wynika, że sentencja wspomnianego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zawiera oczywistą omyłkę, która zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", podlega sprostowaniu.
Jak słusznie zwrócił uwagę pełnomocnik strony, zaskarżona decyzja dotyczyła wyłącznie IV kwartału 2006 r., a nie "poszczególnych kwartałów I-IV 2006 r.", jak wskazano w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe wynika wprost z treści skargi, odpowiedzi na skargę oraz skargi kasacyjnej (k. 3, 12 i 325 akt sprawy). Na stronie 3 i 4 wyroku, Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że decyzja organu pierwszej instancji obejmowała wszystkie kwartały 2006 r., niemniej jednak Dyrektor Izby Skarbowej wyłączył do odrębnego postępowania tę cześć odwołania Skarżącego, która dotyczyła IV kwartału 2006 r. i wydał decyzję dotyczącą tylko i wyłącznie tego okresu. W pozostałym zakresie Dyrektor Izby Skarbowej wydał odrębną decyzję, której zgodność z prawem badał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 485/12 (s. 17 wyroku Sądu pierwszej instancji oraz s. 4 wyroku NSA).
Również w sentencji wyroku z 27 listopada 2013 r. (sygn. akt I SA/Gd 566/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że przedmiotem zaskarżonej decyzji był podatek od towarów i usług za IV kwartał 2006 r. (k. 298 akt sprawy). Nie ulega zatem wątpliwości, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2006 r., a nie jak wpisano w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego za "poszczególne kwartały I-IV 2006 r.". Biorąc pod uwagę treść sentencji wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł w niej oczywistej omyłki, wskazanej we wniosku przez pełnomocnika Skarżącego.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 193 tej ustawy oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2015 r. (sygn. akt I FSK 683/14).