Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania złożonej przez A. B. (dalej: "Skarżący") skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2014 r. (sygn. akt III SA/GL 1916/13), Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), gdyż nie zawiera prawidłowo sformułowanego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
W wyroku z dnia 8 kwietnia 2014 r., SK 22/11, Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 180 w zw. z art. 178 i art. 176 P.p.s.a. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz z art. 78 Konstytucji, a także z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa (Dz. U. nr 102, poz. 643 ze zm.). Z tego też względu wskazany wyżej brak skargi kasacyjnej, uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu, może ulec konwalidacji w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 176 P.p.s.a. poprzez wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia skargi kasacyjnej w podanym zakresie.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach weźmie pod uwagę treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. SK 22/11 i wezwie stronę skarżącą do usunięcia dostrzeżonych braków.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji