Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej z 9 grudnia 2014 r. złożonej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2445/13, A. sp.j. z siedzibą w W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 22 lipca 2013 r. w przedmiocie określenia kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny miesiąc oraz kwoty podatku do zapłaty w podatku od towarów i usługa poszczególne miesiące 2009 r.
Przedmiotowy wniosek spółka uzasadniła niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała, że wystarczającym powodem wstrzymania może być już samo uprawdopodobnienie wyrządzenia skarżącemu szkody w związku z wykonaniem aktu, który następnie może być przez Sąd wzruszony. Mając na uwadze wysokość ustalonej przez organy podatkowe należności do zwrotu, jak również biorąc pod uwagę opisany stan faktyczny spółki należy stwierdzić, że wyegzekwowanie przedmiotowej należności spowoduje całkowitą niewypłacalność spółki, a co za tym idzie doprowadzi do konieczności ogłoszenia jej upadłości, co będzie sytuacją nieodwracalną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca.
Orzekając w przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny oparł się również na dokumentacji dotyczącej sytuacji materialnej spółki znajdującej się w aktach sprawy przesłanej w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Oceniając przesłane materiały WSA przyznał spółce prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej.
Analizując przedstawione materiały oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że kwota wymiaru wskazanych zobowiązań podatkowych jest na tyle wysoka, że realna i bardzo prawdopodobna staje się możliwość spowodowania całkowitej niewypłacalności spółki i ogłoszenie upadłości. Ponadto dochodzenie przedmiotowej należności przez organy podatkowe i związane z tym zajęcia rachunków bankowych skarżącej przed zakończeniem postępowania w niniejszej sprawie, pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania stanu zadłużenia co stwarzać będzie dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że ewentualne niekorzystne dla skarżącej skutki zapłaty podatku wynikającego z zaskarżonych decyzji, w razie uzyskania korzystnego dla niej rozstrzygnięcia, nie dadzą się odwrócić.
Mając powyższe na uwadze stosownie do treści art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.