Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 319/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę K. S. (dalej jako "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 6 lutego 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2015 r., II, III i IV kwartał 2016 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenia na majątku należności z tytułu podatku od towarów i usług za te okresy wraz z odsetkami za zwłokę.
Skarżący zaskarżył powyższy wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie skargi. Ponadto sformułował wniosek o wstrzymanie, na zasadzie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. tekst jedn. z 2018 r., poz. 1302; dalej w skrócie "p.p.s.a."), wykonalności zaskarżonego wyroku w całości do czasu rozpoznania sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Stosowanie do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem wskazanym w tym przepisie. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem zaskarżonych decyzji administracyjnych, czynności i aktów, które nadają się do wykonania. Wyrok Sądu I instancji nie jest aktem organu administracyjnego, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a wobec tego nie można uznać, by przepis ten był źródłem kompetencji Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania jego wykonania.
Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 p.p.s.a.). Natomiast orzeczenie sądu staje się prawomocne dopiero wówczas, gdy nie przysługuje od niego środek odwoławczy (art. 168 § 1 p.p.s.a.). W związku z tym, że w niniejszej sprawie w odpowiednim terminie wniesiono od wyroku Sądu I instancji skargę kasacyjną, nie uzyskał on prawomocności, a wobec tego nie podlega on wykonaniu do czasu jego uprawomocnienia. Dopiero prawomocne orzeczenie sądu wiąże strony, sąd który je wydał, jak również inne sądy i organy (art. 170 p.p.s.a.).
Wyrok nieprawomocny nie podlega wykonaniu, w konsekwencji nie można także wstrzymać wykonania takiego wyroku. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co do zasady, nie przewiduje możliwości zgłoszenia wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku. Wyjątki uregulowane zostały w art. 89 p.p.s.a. (zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu) oraz w art. 284 p.p.s.a. (wniesienie skargi o wznowienie postępowania). Te dwa przypadki stanowią jedyną dopuszczalną podstawę do wstrzymania wykonania orzeczenia sądu administracyjnego. W pozostałych sytuacjach wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku jest niedopuszczalny.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.