Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 2239/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 26 czerwca 2008 r.
Od powyższego wyroku strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną.
W piśmie z dnia 22 września 2009 r., skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, pełnomocnik strony skarżącej wskazał na wystąpienie przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.).
Odnosząc się do podniesionej kwestii pełnomocnik zwrócił uwagę na fakt, że postanowieniem z dnia 9 czerwca 2009 r., które zapadło w innej sprawie Spółki, Naczelny Sąd Administracyjny w postępowaniu o sygn. akt I FSK 400/09, przedstawił do rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego budzące poważne wątpliwości zagadnienie prawne. Istota przedstawionego zagadnienia prawnego jest zaś tożsama z kwestią przedmiotowego postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej u.p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przypomnieć należy, że praktyka sądowa opowiada się za szerokim rozumieniem pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności zauważa się, że chodzi o te przypadki, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA stosownie do art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 i art. 269 u.p.p.s.a. Uznaje się, że ten kierunek celowościowej wykładni tego przepisu, mimo że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej.
Wobec tego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających (zob. M. Niezgódka-Medek w uwadze 4 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006).
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I FSK 400/09, przedstawiono do rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego budzące poważne wątpliwości zagadnienie prawne, o następującej treści: " czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie wszczęcie, prowadzenie i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji Podatkowej) ".
W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie prawne będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy wykładni przepisów Ordynacji podatkowej będących jedną z kluczowych kwestii w przedmiotowej sprawie. Strona skarżąca bowiem, we wniesionej skardze kasacyjnej, zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 70 § 1 w zw. z art. 59 § 1 w zw. z art. 208 Ordynacji podatkowej.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego na zadane w postanowieniu z 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I FSK 400/09, pytanie prawne.