Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie ze skargi E. S. uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 24 czerwca 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług i orzekł, że zaskarżona interpretacja nie może być wykonana w całości.
Na powyższe orzeczenie Minister Finansów wniósł skargę kasacyjną.
W dniu 8 lutego 2010 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo Ministra Finansów, w którym skarga kasacyjna została cofnięta.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej p.p.s.a. - skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przepis ten, w związku z treścią art. 193 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne.
Z uwagi na treść art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił również z urzędu zwrócić Ministrowi Finansów połowę uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.