Uzasadnienie
Wyrokiem z 30.11.2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, sygn. I SA/Wr 1056/07 uchylił zaskarżoną przez Gminę W. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 04.04.2007 r. w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
W dniu 14.02.2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. złożył o skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia, po czym skarga ta została cofnięta pismem z 11.09.2008 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 17.09.2008 r.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "popsa" skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przepis ten, w związku z art. 193 popsa stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 486 – 487, wyd. Zakamycze 2005 r.) odpowiednie stosowanie art. 60 popsa oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze popsa. Wynikająca z art. 183 § 1 popsa zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
Z tych też względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 popsa orzeczono jak w postanowieniu.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 popsa.