Uzasadnienie
Wyrokiem z 14 stycznia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 591/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez M. M. interpretację indywidualną Ministra Finansów z 26 lutego 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W złożonej skardze kasacyjnej pełnomocnik organu wniósł o uchylenie powyższego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a ponadto zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Pismem z 4 listopada 2016 r. pełnomocnik organu cofnął wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tekst jedn. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Chociaż w przepisie tym mowa jest o skardze, to jednak będzie miał on również zastosowanie w przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej, co wynika z art. 193 p.p.s.a. W myśl tego ostatniego przepisu jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuję się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zastosowanie art. 60 cyt. ustawy w postępowaniu kasacyjnym będzie jednak ograniczało się wyłącznie do pierwszych dwóch zdań tego przepisu.
Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1) oznacza również związanie decyzją o jej cofnięciu (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Zakamycze 2005, s. 486-487).
W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 tejże ustawy.