Uzasadnienie
Pismem z 22 kwietnia 2015 r. D.C. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 maja 2006 r., sygn. akt I FSK 685/05.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wnosi o wznowienie wskazanego postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na nieważność bowiem w skutek naruszenia przez Sąd II instancji art. 49 § 1, art. 133 § 1 w związku z art. 193 oraz art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skarżący był pozbawiony możliwości działania. Sąd wydając wyrok w sprawie o sygn. akt I FSK 685/05 pominął pismo skarżącego złożone do sprawy 30 stycznia 2006 r., które zawierało nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych i w przypadku uznania przez Sąd, że pismo dotknięte jest brakiem formalnym powinno nastąpić wezwanie do uzupełnienie braków formalnych.
Wraz ze skargą o wznowienie posterowania sądowego skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Przedmiotowy wniosek został odrzucony postanowieniem NSA z 5 października 2015 r., sygn. akt I FSK 748/15, z uwagi na jego niedopuszczalność tj. na podstawie art. 87 § 5 P.p.s.a, bowiem wniosek został złożony po upływie roku od uchybionego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Jak wskazano powyżej Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA z 9 maja 2006 r., sygn. akt I FSK 685/05 z uwagi na jego niedopuszczalność. Tym samym wniesioną skargę o wznowienie postępowania należało uznać za spóźnioną.
Na marginesie należy zauważyć, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona (art. 277 P.p.s.a.).
Z uwagi na okoliczność, że skarżący był reprezentowany przez prawidłowo umocowanego profesjonalnego pełnomocnika należy zatem przyjąć, że termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania rozpoczął swój bieg z dniem doręczenia uzasadnienia wyroku z 9 maja 2006 r. W zakreślonym, trzymiesięcznym terminie skarga taka nie została złożona.
Ponadto wnoszący skargę pominął treść art. 278 P.p.s.a., który stanowi, że po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana. Żadna z tych sytuacji nie ma zastosowania w niniejszym stanie faktycznym. Skarżący bowiem w trakcie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym był reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – radcę prawnego.
Pięcioletni termin przewidziany w art. 278 P.p.s.a. jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. Ustawodawca decydując się na długość wspomnianego terminu miał na uwadze ścieranie się dwóch wartości – z jednej strony pewności prawa, a z drugiej – ochrony jednostki i możliwości dochodzenia przez nią swoich praw. Pięcioletni termin ustawodawca uznał za kompromis, podnosząc, że skoro przez okres pięciu lat nie zaistniały okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania to należy stan prawny utrwalić, uniemożliwiając wznowienie postępowania i zmianę zapadłego rozstrzygnięcia.
Podkreślenia wymaga, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego został wydany 9 maja 2006 r. (sygn. akt I FSK 685/05) i uprawomocnił się z tym dniem. Od tego czasu upłynęło ponad 9 lat. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny wstępnie badając na posiedzeniu niejawnym skargę o wznowienie postępowania musiał ją odrzucić z mocy prawa jako spóźnioną.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a.
W przedmiocie zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu za postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.