Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 czerwca 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik strony skarżącej będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł, tj. w wysokości określonej w § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), nie uiścił wpisu od skargi. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 2 sierpnia 2011 r.
Doradca podatkowy S. C., działający w imieniu skarżącego złożył od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zwrot kosztów postępowania.
Postanowieniu zarzucił naruszenie:
- - art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: P.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie w sprawie, w której przepis ten nie może mieć zastosowania, co doprowadziło do odrzucenia skargi;
- - art. 67 § 5 P.p.s.a. poprzez brak doręczenia właściwemu pełnomocnikowi skarżącego wezwań do uiszczenia wpisu sądowego.
W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej zaznaczył, że w lutym 2011 r. skarżący wyznaczył na swojego pełnomocnika adw. M. S., o czym WSA w Gliwicach został poinformowany dołączonym do akt sprawy pełnomocnictwem, natomiast pismo wzywające do wniesienia wpisu od skargi zostało doręczone poprzedniemu pełnomocnikowi – M. K., który już nie był umocowany do działania. Zatem Sąd błędnie określił osobę pełnomocnika.
Biorąc powyższe pod uwagę skarżący stwierdził, że zachodzi nieważność postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem, wymieniona w art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a., albowiem z braku zawiadomienia właściwego pełnomocnika skarżącego o konieczności uiszczenia wpisu sądowego od skargi została ona odrzucona, co w konsekwencji spowodowało brak możliwości obrony praw.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając przez swojego pełnomocnika, złożył odpowiedź na skargę kasacyjną. Wniósł o jej oddalenie oraz o wydanie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, w tym o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna strony skarżącej nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.
Zgodnie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Natomiast z art. 76 § 3 P.p.s.a. wynika, że jeżeli jest kilku pełnomocników jednej strony, sąd doręcza pismo tylko jednemu z nich. Przepisy ustawy nie precyzują jednak, któremu pełnomocnikowi należy doręczać pisma. Przyjmuje się, że dopiero wtedy, gdy strona w treści udzielonego pełnomocnictwa procesowego lub w inny jednoznaczny sposób nie wskazała, któremu z ustanowionych przez nią pełnomocników należy dokonywać doręczeń, to zgodnie z art. 76 § 3 P.p.s.a. wyboru dokonuje sąd W ocenie NSA strona skarżąca w przypadku ustanowienia kilku pełnomocników, winna jest wskazać, któremu z nich należy doręczać pisma.
Jeśli zaś w treści udzielonego pełnomocnictwa procesowego lub w inny jednoznaczny sposób nie wskazano, któremu z ustanowionych przez nią pełnomocników należy dokonywać doręczeń, to wyboru dokonuje sąd. Zatem jak najbardziej zrozumiałe jest działanie Sądu, który dysponując informacją o wyznaczeniu przez skarżącego do działania w postępowaniu konkretnego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego M. K., doręczył odpis zarządzenia z dnia 20 czerwca 2011 r. właśnie temu pełnomocnikowi. Brak dokumentu, że skarżący wypowiedział temuż doradcy podatkowemu pełnomocnictwo, a w aktach sądowych znajduje się jedynie pismo informujące o ustanowieniu z dniem 22 lipca 2011 r. kolejnego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego S. C. W aktach niniejszej sprawy brak umocowania dla adw. M. S. do reprezentowania strony. Nie ma zatem racji skarżący twierdząc, że zaniechanie doręczania odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego adw. M. S. powoduje nieważność postępowania.
W związku z powyżej przedstawionym stanem faktycznym sprawy należy uznać, że Sąd I instancji prawidłowo doręczył odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu od skargi właśnie doradcy podatkowemu M. K., który miał stosowne pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego. Zatem zasadnie doszło do odrzucenia skargi z powodu braku uiszczenia wpisu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Wniosek Dyrektora Izby Skarbowej w K. o zasądzenie kosztów postępowania, zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną, nie może zostać uwzględniony. Stosownie do art. 203 i 204 P.p.s.a. o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeka się w przypadku rozpatrywania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji oddalającego lub uwzględniającego skargę kasacyjną. Ponieważ skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie dotyczyła postanowienia Sądu I instancji odrzucającego skargę, a zatem orzeczenia, które nie zostało uwzględnione w powołanych przepisach, Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów sądowych.