Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 33/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J. G. (dalej: "Skarżący", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku (dalej: "Dyrektor IAS") z dnia 19 listopada 2020 r., w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu naruszenia warunków zwolnienia od akcyzy wewnątrzwspólnotowego nabycia paliwa silnikowego.
Od powyższego orzeczenia J. G., za pośrednictwem pełnomocnika adwokata M. G., złożył skargę kasacyjną. W skardze tej, odwołując się do sformułowanych zarzutów naruszenia prawa, a także wskazując na przepis art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. Strona zawarła wniosek o wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora IAS w Białymstoku z dnia 19 listopada 2020 r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 11 września 2020 r. Strona stwierdziła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku Skarżącego oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonywania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstępnie trzeba przypomnieć, że stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, sąd może na wniosek skarżącego, zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla strony.
W orzecznictwie przyjmuje się, że szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., to taka, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (przykładowo postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1064/12). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 110/10, z dnia 31 sierpnia 2018 r., sygn. akt I FZ 189/18).
Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd, gdy brak jest takich dokumentów, nie ma uprawnień, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony skarżącej o ich przedstawienie. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego w przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
W analizowanym przypadku Skarżący nie uprawdopodobnili, że wykonanie decyzji organu podatkowego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Nie przedstawił w tym zakresie odpowiedniej argumentacji i nie przedstawił dowodów.
Ponadto, wobec sugestii odnośnie zasadności sformułowanych pod adresem decyzji organów oraz wyroku Sądu pierwszej instancji zarzutów, trzeba podkreślić, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a., udzielenie ochrony tymczasowej nie wiąże się choćby w najmniejszym stopniu z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może, choćby wstępnie badać, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (por. uchwała NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07)
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.