Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Grażyny H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 27 grudnia 2004 r. w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego objętego zgłoszeniem celnym. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 1 marca 2005 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi - przez uiszczenie opłaty sądowej w wysokości 400 zł. Wezwanie - jak wyjaśnił Sąd - doręczono skarżącej w dniu 18 marca 2005 r. i siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął 18 marca 2005 r. Skarżąca, pomimo wezwania, nie uiściła wpisu. W tej sytuacji, powołując się na treść art. 220 par. 1 zd. 1 i par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ zwanej dalej p.p.s.a., Sąd przyjął, że skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu.
W skardze kasacyjnej skarżąca, powołując się na art. 174 pkt 2 p.p.s.a., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zarzuciła, że zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 67 par. 5 oraz art. 220 par. 1 i par. 3 p.p.s.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że została wezwana do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie wpisu od skargi. Podkreśliła jednak, że niewykonanie wezwania i nieuiszczenie wpisu od skargi nie mogło powodować dla niej żadnych negatywnych konsekwencji. Skarżąca zwróciła uwagę na to, że od początku była zastępowana w postępowaniu przez pełnomocnika i wobec takiego stanu rzeczy wezwanie jej do uzupełnienia braków skargi w nastąpiło z naruszeniem art. 67 par. 5 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.
Zarzuciła, że wobec braku prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków skargi, odrzucenie skargi przez Sąd na podstawie art. 220 par. 1 i par. 3 p.p.s.a. było całkowicie bezpodstawne i nieuzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest w pełni uzasadniona.
Skarżąca, w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, była reprezentowana przez pełnomocnika, co dokumentowało pełnomocnictwo udzielone w dniu 2 lutego 2005 r. adwokatowi Janowi Ł. i dołączone do skargi. Ustanowienie pełnomocnika wyłączało stosowanie doręczeń bezpośrednio skarżącej i doręczenie do jej rąk pisma wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi z pominięciem pełnomocnika było bezskuteczne. Skarżąca trafnie skarżąca podnosi zarzut naruszenia art. 67 par. 5 oraz art. 220 par. 1 i par. 3 p.p.s.a. Skoro wezwanie do uzupełnienia braków skargi nie wywierało skutku procesowego, to nie została spełniona przesłanka uzależniająca odrzucenie skargi od skutecznego wezwania do usunięcia braków.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd nie orzekł, ponieważ przepis art. 203 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy skargi kasacyjnej od wyroku. Poniesione przez skarżącą koszty związane z wniesieniem skargi kasacyjnej od postanowienia mogą być zwrócone przez organ jedynie na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie uwzględnienia skargi jako część kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw.