Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1282/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 kwietnia 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W złożonej od tego orzeczenia skardze kasacyjnej strona wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Strona wskazała, że ochrona tymczasowa została jej przyznana na etapie postępowania przed WSA, a przesłanki jej stosowania są nadal aktualne, gdyż sytuacja majątkowa skarżącej się nie zmieniła, tj. dochody uzyskiwane z tytułu umów o pracę pozostają na niskim poziomie, a ewentualna egzekucja byłaby zapewne prowadzona z domu rodzinnego, będącego jedynym cennym składnikiem majątku skarżącej i jej męża.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zauważyć należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku okoliczności takie zostały wskazane. Strona zwróciła uwagę na swoje niskie dochody i to, że egzekucja mogłaby mieć miejsce zasadniczo tylko z domu rodzinnego skarżącej i jej męża. Nadto strona zaznaczyła, że analogiczne okoliczności były przyczyną wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu przed WSA, a sytuacja strony nie uległa w tym zakresie zmianie. Skoro zatem w dalszym ciągu istnieje wysokie prawdopodobieństwo konieczności sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości jako jedynego cennego elementu majątku skarżącej, uznać należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby dla strony znaczną szkodę, a w konsekwencji zostały spełnione przesłanki do udzielenia jej ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.