Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 29 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2145/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez S. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Strona", "Spółka", "Skarżąca") decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS", "organ odwoławczy") z 8 września 2021 r., nr 1401-IOV-3.4103.163.2020.KT w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2015 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście (dalej: "NUS") z 10 listopada 2020 r., nr [...], umorzył postępowanie administracyjne, a także orzekł w przedmiocie kosztów postępowania.
2. WSA w uzasadnieniu wyroku z 29 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2145/23 podkreślił, że na podstawie decyzji o zabezpieczeniu z 15 października 2020 r. wydano zarządzenie zabezpieczenia z 3 listopada 2020 r., które zostało doręczone stronie w dniu 24 listopada 2020 r. Decyzja o zabezpieczeniu wygasła z dniem 1 grudnia 2020 r., tj. z momentem doręczenia decyzji wymiarowej z 10 listopada 2020 r. Zatem moment, od którego dalej biegł termin przedawnienia zobowiązania podatkowego należało liczyć, na podstawie art. 70 § 7 pkt 4 O.p., od dnia następnego po dniu wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu (od 2 grudnia 2020 r.). Błędny jest natomiast pogląd organu, że zarządzenie zabezpieczenia pozwala na dalsze merytoryczne prowadzenia postępowania poprzez zawieszenie biegu terminu przedawnienia i trwa nadal mimo wygaśnięcia z mocy prawa decyzji określającej i zabezpieczającej przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego (w trybie art. 33a § 1 pkt 2 O.p.), w oparciu o którą wydano ww. zarządzenie.
WSA ocenił, że organ odwoławczy naruszył art. 70 § 1, art. 70 § 7 pkt 4 w zw. z art. 208 § 1 O.p. Dlatego też Sąd pierwszej instancji w związku z przedawnieniem zobowiązania podatkowego w podatku VAT za kwiecień 2015 r. umorzył postępowanie administracyjne.
- 3. Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł DIAS zarzucając m.in. naruszenie art. 70 § 7 pkt 4 w zw. z art.70 § 1 oraz w zw. z 208 § 1 O.p., w zw. z art.145 § 1 pkt 1 lit.a) p.p.s.a., poprzez jego wadliwą wykładnię skutkującą błędnym zastosowaniem w sprawie na skutek bezzasadnego uznania przez Sąd, że wygaśnięcie decyzji zabezpieczającej na podstawie której wydane zostało zarządzenie zabezpieczenia, jest zdarzeniem skutkującym rozpoczęciem dalszego biegu terminu przedawnienia, zawieszonego uprzednio na skutek doręczenia zarządzenia zabezpieczenia. Tymczasem prawidłowa wykładnia przepisu art.70 § 7 pkt 4 O.p., powinna doprowadzić Sąd do wniosku, że ma on zastosowanie jedynie w przypadku zawieszenia biegu terminu przedawnienia na skutek doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia o którym mowa w art.33d § 2 O.p. a w okolicznościach rozpatrywanej sprawy doręczenie zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wywołuje materialnoprawny skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia aż do momentu zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. do momentu wystąpienia przesłanki o jakiej mowa w art.70 § 7 pkt 5 O.p., co tym samym wykluczyć powinno zastosowanie w sprawie dyspozycji art.208 § 1 O.p.
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 4 września 2024r. złożył wniosek znak: BO.511.16.2024. o rozstrzygnięcie następującego zagadnienia prawnego:
"Czy w przypadku zawieszenia biegu terminu przedawnienia w związku z doręczeniem zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505, ze zm.), o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 4 in fine ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, ze zm.), termin ten biegnie dalej po dniu wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu (art. 70 § 7 pkt 4 Ordynacji podatkowej), czy po dniu zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 70 § 7 pkt 5 Ordynacji podatkowej)".
Zagadnienie objęte wnioskiem Prezesa NSA dotyczy zatem kwestii prawnej mającej istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie.
Powyższe uzasadnia zawieszenie postępowania kasacyjnego w tej sprawie do czasu rozstrzygnięcia wniosku Prezesa NSA. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przez odesłanie zawarte w art. 193 zd. 1 in principio p.p.s.a. przywołany przepis stosuje się odpowiednio do postępowania prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
W. Gurba M. Olejnik M. Niezgódka-Medek