Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Gminy N., wyrokiem z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 1333/15, uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 21 lipca 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Sąd pierwszej instancji za nieprawidłowe uznał stanowisko organu, że w sytuacji przeznaczenia inwestycji (hali sportowej) do czynności opodatkowanych przy wcześniejszym wykorzystywaniu jej do czynności nieopodatkowanych (pozostających poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług), podatnikowi nie przysługuje prawo do korekty podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług potrzebnych do wytworzenia tej inwestycji.
Minister Finansów (którego prawa i obowiązki w postępowaniu sądowym przejął od dnia 1 marca 2017 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej) w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie między innymi art. 86 ust. 1 i art. 91 ust. 1-7a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) przez błędną wykładnię i uznanie za nieprawidłowe powyższego stanowiska organu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Należy podkreślić, że postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne:
"1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L 347, s.
1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych?
2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany?
3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?"
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie wskazanych zagadnień prawnych będzie miało znaczenie dla oceny przywołanego wyżej zarzutu skargi kasacyjnej. Objęto nim bowiem kwestie prawa do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy w początkowym okresie inwestycja była wykorzystywana na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a. ab initio, postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe, oczekując na rozstrzygnięcie podjęte przez wspomniany Trybunał (sprawa C-140/17).