Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 1058/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę U. G. (dalej jako Strona lub Skarżąca) na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 25 września 2007 r.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca pismem z dnia 25 lutego 2011 r. wywiodła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Kolejnym pismem z dnia 7 czerwca 2011 r. (data wpływu 14 czerwca 2011 r.) Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Strony wskazał, że rozmiary obecnie prowadzonej przez nią działalności gospodarczej pod nazwą "L." nie pozwalają na uregulowanie zaległości wraz z odsetkami. Z racji tego, iż głównym składnikiem majątku Skarżącej – oprócz majątku osobistego – są akcje spółki akcyjnej "L. S.A." (obecnie M. S.A.), przeprowadzenie egzekucji z tych akcji wiązałoby się z ich sprzedażą co w konsekwencji doprowadziłoby do utraty przez Skarżącą kontroli nad stworzoną przez siebie w 2001 r. spółką. Przymusowe wykonanie decyzji – zdaniem pełnomocnika Strony – wyrządziłoby jej znaczną szkodę, jednocześnie spowodowałoby trudne do odwrócenia, a praktycznie nieodwracalne skutki prawne, ponieważ ewentualna sprzedaż akcji spółki M. S.A. w postępowaniu egzekucyjnym nie mogłaby praktycznie zostać wzruszona w żadnym z istniejących trybów postępowania.
Argumentując dalej zasadność złożonego wniosku, doradca podatkowy reprezentujący Stronę podkreślił, że w sprawie nie zachodzi obawa utraty lub ukrycia majątku mogącego być przedmiotem egzekucji. Bowiem na poczet ewentualnej zaległości Skarżącej w podatku od towarów i usług został zabezpieczony na jej rachunku inwestycyjnym, jeden milion akcji Grupy K. S.A., o czym dom maklerski prowadzący przedmiotowy rachunek zawiadomił, pismem z dnia 11 maja 2007 r. Pierwszy Urząd Skarbowy L. Końcowo, pełnomocnik Skarżącej wskazał na postanowienie WSA w Łodzi z dnia 11 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 1379/07, którym Sąd ten wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 25 września 2007 r., będącej przedmiotem niniejszego postępowania, które to wstrzymanie upadło jednak zgodnie z treścią art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., który ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – na podstawie art. 193 tej ustawy, sąd może na wniosek Skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2009 r., sygn. akt I GSK 40/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przystępując zatem do oceny wniosku Skarżącej w świetle przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., stwierdzić należy, że uprawdopodobniła ona możliwość zajścia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w tym przepisie skutków w następstwie wykonania decyzji. W szczególności należy podkreślić, że wciąż aktualne pozostają okoliczności, które uzasadniały wstrzymanie zaskarżonej decyzji na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Prowadzona przez Skarżącą spółka akcyjna nadal znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Głównym składnikiem majątku Skarżącej, oprócz majątku osobistego, są akcje, których sprzedaż w wyniku przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego może spowodować utratę przez Stronę kontroli nad spółką. Działalność prowadzona przez spółkę na chwilę obecną również nie pozwala na uregulowanie zaległości wraz z odsetkami z posiadanych środków. Przy istniejącej zaległości, braku bieżących dochodów oraz braku możliwości prowadzenia działalności w stopniu umożliwiającym uregulowanie zaległości, mogą nastąpić dla spółki trudne do odwrócenia skutki w postaci pozbawienia jej płynności finansowej, co w efekcie może doprowadzić do bankructwa.
W związku z powyższym, wykonanie zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, może wyrządzić stronie Skarżącej znaczną szkodę. Zatem spełniona i uprawdopodobniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.