Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z 16 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2975/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy oddalił skargę P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: Skarżąca/Spółka) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Organ) z 22 października 2018 r. w przedmiocie zaliczenia kaucji gwarancyjnej na poczet zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług.
- 2. Skargę kasacyjną wywiodła Skarżąca, zarzucając na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - dalej P.p.s.a., naruszenie:
- I. prawa materialnego, tj.: art. 105 c ust. 5 pkt 2 lit b, ust. 7 w związku z art. 105 b ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2011 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późń. zm. dalej: ustawy o VAT) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie i utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. na mocy którego zaliczono kaucję gwarancyjną w wysokości 220.000,00 zł stanowiącą zabezpieczenie zapłaty podatku od towarów i usług na zaległości w tym podatku wynikającą z decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 czerwca 2018 r.
- II. przepisów prawa procesowego, tj. art. 76 § 1 w zw. z art. 76 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 Nr 8 poz. 60 z późn. zm. zwanej dalej O.p.), poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. na mocy którego zaliczono kaucję gwarancyjną w wysokości 220.000,00 zł stanowiącą zabezpieczenie zapłaty podatku od towarów i usług na zaległości w tym podatku wynikającą z decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 czerwca 2018 r.
- 3. Przy tak sformułowanych zarzutach kasacyjnych Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
- 4. Nie wniesiono odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
5. Na wstępie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).
6. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna rozpoznana w granicach zakreślonych art. 183 § 1 P.p.s.a. nie miała uzasadnionych podstaw. Skarga kasacyjna oparta została na obu podstawach kasacyjnych przewidzianych w art. 174 P.p.s.a., jednak istotą sporu była wyłącznie kwestia prawidłowości wydania postanowienia Organu o zaliczeniu kaucji gwarancyjnej na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za marzec 2015 r.
7. Podkreślić należy, na co wskazuje treść skargi kasacyjnej, że stan faktyczny w sprawie nie jest kwestionowany. Postanowieniem z 13 lipca 2018 r. wydanym na podstawie art. 76 § 1 i art. 76a O.p. w związku z art. 105b ust. 9 ustawy o VAT. Naczelnik [....] Urzędu Skarbowego w R. dokonał zaliczenia kaucji gwarancyjnej w kwocie 220.000,00 zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za marzec 2015 r. oraz odsetek za zwłokę w następujący sposób: kwotę w wysokości 219.615,00 zł na należność główną oraz kwotę w wysokości 385,00 zł na odsetki za zwłokę naliczone za okres od 28 kwietnia 2015 r. do 5 maja 2015 r. Natomiast decyzją z dnia 31 października 2017 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okresy od marca do lipca 2015 r.
8. W myśl art. 105b ust. 9 ustawy o VAT w przypadku powstania po złożeniu kaucji gwarancyjnej u podmiotu, o którym mowa w ust. 1, zaległości podatkowej w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa kaucję gwarancyjną przeznacza się na pokrycie tej zaległości, z wyłączeniem zaległości, których zapłatę odroczono lub rozłożono na raty zgodnie z art. 67a § 1 pkt 2 O.p. Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące zaliczania nadpłat stosuje się odpowiednio, z tym że zaliczenie kaucji gwarancyjnej na poczet zaległości podatkowej następuje z dniem powstania zaległości podatkowej.
9. Stosownie do unormowania art. 76 § 1 O.p. nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, kosztów upomnienia oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Zgodnie do art. 76a § 1 O.p. w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio.
10. Zgodnie z art. 62 § 1 O.p. jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku w jakim, w dniu wpłaty pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę (art. 55 § 2 O.p.).
11. Rozstrzygając niniejszą sprawę Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że dla dokonania zaliczenia kaucji konieczne jest jednoczesne istnienie kaucji gwarancyjnej i wymagalnych zaległości podatkowych.
12. W sprawie bezsporny jest fakt, że istniała kaucja gwarancyjna, jak i wymagalna zaległość w podatku od towarów i usług za marzec 2015 r. wraz z odsetkami. Z tytułem podwyższenia kaucji gwarancyjnej Spółka w dniu 5 maja 2015 r. dokonała wpłaty kwoty 220.000,00 zł. W wyniku zaś wydania przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. decyzji z 31 października 2017 r. ujawniona została zaległość w podatku od towarów i usług m.in. za marzec 2015 r. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy decyzją ostateczną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 15 czerwca 2018r. Zaległość w podatku od towarów i usług za marzec 2015 r. stała się zatem wymagalna. Tym samym prawidłowo dokonano zaliczenia kaucji gwarancyjnej w kwocie 220.000,00 zł na zaległość z tytułu podatku od towarów i usług, jak i zaliczenia na poczet zaległości podatkowej za marzec 2015 r.
13. Za chybiony należało uznać pogląd skargi kasacyjnej o przedwczesnym wydaniu przez organy podatkowe postanowienia o zaliczeniu kaucji gwarancyjnej bowiem decyzja określająca Skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług została zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd pierwszej instancji trafnie stwierdził powołując się na treść art. 239e oraz art. 239f § 1 O.p., że skoro Spółka po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie złożyła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 15 czerwca 2018 r., to powyższa decyzja podlega wykonaniu, a samo wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonanie decyzji.
14. W konsekwencji uznać należało, że postanowienie o zaliczeniu kaucji gwarancyjnej na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za marzec 2015 r. oraz odsetek za zwłokę za okres od 28 kwietnia 2015 r. do 5 maja 2015 r. było prawidłowe w świetle obowiązujących przepisów prawa. Tym samym chybione okazały się zarzut skargi kasacyjnej poprzez naruszanie art. 105c ust. 5 pkt 2 lit. b, ust. 7 w zw. z art. 105 ust. 9 ustawy o VAT oraz art. 76 § 1 w zw. z art. 76a O.p.
15. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku, oddalając skargę kasacyjną Skarżącej. Nie zasądzono kosztów postępowania kasacyjnego z uwagi na brak wniosku w tym zakresie.
Adam Nita Zbigniew Łoboda Izabela Najda-Osowska (spr.)
Sędzia WSA del. Sędzia NSA Sędzia NSA