Uzasadnienie
- 1. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie K. I. (dalej zwany "skarżącym") zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z 4 lipca 2016 r., którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z 23 grudnia 2015 r., określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za marzec 2011 r.
- 2. Postanowieniem z 21 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 981/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na wniosek skarżącego wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S.
- 3. Wyrokiem z 27 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 981/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę skarżącego na wskazaną powyżej decyzję.
- 3. Od powyższego wyroku skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną, w której na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 dalej zwana w skrócie "ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi"). W skardze kasacyjnej skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 4.1. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega odrzuceniu, gdyż wydane na wniosek skarżącego przez sąd I instancji postanowienie z 21 listopada 2016 r. wstrzymujące wykonanie tej decyzji nie utraciło mocy.
- 4.2. Na wstępie trzeba odnotować, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w świetle art. 61 § 3 tej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, po spełnieniu przewidzianych w przepisie wymogów.
Skutki prawne wstrzymania przez sąd zaskarżonego aktu zostały unormowane w art. 61 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658). Zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, powyższy przepis znajduje zastosowanie do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie jak i po tej dacie, tj. po 15 sierpnia 2015 r.
Jeżeli w toku toczącego się przed wojewódzkim sądem administracyjnym postępowania sądowoadministracyjnego zostanie wstrzymane wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, to traci ono moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
4.3. Przenosząc zasadę przyjętą w art. 61 § 6 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na grunt rozpoznawanej sprawy trzeba odnotować, że sąd I instancji postanowieniem z 21 listopada 2016 r. wstrzymał na wniosek skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji, a wyrok oddalający skargę, na skutek złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie jest prawomocny (art. 168 §1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Powyższe oznacza, że postanowienie z 21 listopada 2016 r. wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. nie utraciło mocy i skarżący nadal objęty jest przyznaną mu ochroną tymczasową, co powoduje, że decyzja której dotyczy wniosek skarżącego nie może być wykonana przez organ podatkowy. Innymi słowy, skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej rozciągają się również na postępowanie kasacyjne.
4.4. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.