Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z 12 listopada 2015 r., sygn. akt: III SA/Wa 3089/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. spółka jawna (dalej zwana "skarżącą spółką") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 13 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 r.
- 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca spółka, powołując się na art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej zwana "ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi"), wniosła o "wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku". W uzasadnieniu wniosku argumentowała, że konieczność zapłacenia kwoty objętą zaskarżoną decyzją spowoduje utratę płynności finansowej i uniemożliwi prowadzenie działalności gospodarczej i w konsekwencji doprowadzi do trwałej niewypłacalności i upadłości.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 4. Wniosek skarżącej spółki nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zwrócić uwagę, że skarżąca spółka, pomimo reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), w petitum skargi kasacyjnej błędnie wniosła "o wstrzymanie wykonania wyroku w całości do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd". Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wstrzymania wykonania wyroku zaskarżonego do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 w związku z art. 193 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będących przedmiotem kontroli sądu administracyjnego a nie orzeczeń wydanych przez sądy administracyjne.
5. Kolejnym uchybieniem, które nie może umknąć uwadze, jest podstawa prawna wniesionego wniosku, tj. art. 61 § 2 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Norma zawarta w tym przepisie jest normą kompetencyjną skierowaną do organów administracyjnych, które po wniesieniu skargi (za ich pośrednictwem) mogą z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części zaskarżonej decyzji lub postanowienia (§ 2 pkt 1 ww. przepisu ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Podstawą prawną skierowania do sądu administracyjnego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu i jego merytorycznego rozpoznania przez tenże sąd jest tylko i wyłącznie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który na mocy normy zawartej w art. 193 tej ustawy znajduje zastosowanie w przypadku skierowania ww. wniosku do Naczelnego Sądu Administracyjnego (tak jak w rozpoznawanej sprawie).
6. Naczelny Sąd Administracyjny, pomimo wskazanych wyżej uchybień, tj. wskazania błędnej podstawy prawnej jak również błędnego wniosku, tj. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku a nie aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyjął, że w sytuacji, gdy z uzasadnienia wniosku wynikało, że intencją skarżącej spółki było wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, możliwe było merytoryczne jego rozpoznanie.
7. Przypomnieć należy, że w sprawie tej zapadł 12 listopada 2015 r. wyrok oddalający skargę, co oznaczało, że nie znajdował zastosowania art. 152 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 41 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. (Dz.U.2015.658) zmieniającej ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi bowiem, że "W razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej" i nie dotyczy spraw, w których skarga została oddalona.
8. Istotne jest także to, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 czerwca 2015 r. oddalił zażalenie skarżącej spółki na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt: III SA/Wa 3089/14 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie podniósł, że skarżąca spółka nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za przyznaniem jej ochrony tymczasowej. Zaznaczył, że zabrakło argumentacji uzasadniającej chociażby twierdzenie, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje upadłość firmy czy będzie się wiązać z jej likwidacją. Nadto zwrócił uwagę, że do wniosku nie zostały dołączone dokumenty źródłowe mogące przemawiać za słusznością tych twierdzeń.
Powyższe spostrzeżenie postaje o tyle istotne, gdyż skarżąca spółka składając wraz ze skargą kasacyjną wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji miała świadomość ciążącego na niej obowiązku wykazania zaistnienia przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pomimo tego, w ponownie złożonym wniosku, pełnomocnik skarżącej spółki podniósł tożsame argumenty na poparcie swoich racji, jakie zaprezentował w przypadku uprzednio złożonego wniosku. Oznacza to, że skarżąca spółka ponownie nie uprawdopodobniła przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. A zatem brak jest podstaw, aby w oparciu o takie same dane dokonywać odmiennej oceny zasadności złożonego wniosku.
9. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.