Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 lipca 2009 r. pełnomocnik Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Usługowo – Handlowego "A." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Do pisma załączył wypełniony urzędowy formularz. Z danych zawartych w tymże formularzu wynika, że Spółka jest obecnie w likwidacji. Nie posiada środków trwałych oraz nie osiąga dochodów. W ostatnim roku zanotowała stratę w wysokości 26.793,50 zł. Podano również, że na rachunku bankowym Spółki znajdują się środki pieniężne w wysokości 1.121, 30 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Spółki nie stać na uiszczenie kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowego w zakresie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt I FSK 83/05 z dnia 22 lipca 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), prawo pomocy osobie prawnej, a także jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, w zakresie częściowym może być przyznane – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ratio legis tego przepisu polega na wyłączeniu strony z ogólnej zasady partycypowania w kosztach procesu określonej w art. 199 p.p.s.a., pod warunkiem, że wykaże ona, że jej sytuacja majątkowa uniemożliwia pokrycie kosztów postępowania sądowego. Skoro zaś przyznanie prawa stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w treści art. 199 p.p.s.a., na mocy której strony ponoszą koszty postępowania, związane ze swym udziałem w sprawie, to jego przyznanie powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe.
Sąd rozpatrujący wniosek strony winien zatem mieć na uwadze zarówno wysokość kosztów, które musi ponieść wnioskodawca w związku z prowadzonym postępowaniem sądowoadministracyjnym, jak również jego aktualne możliwości finansowe w tym zakresie. W rozpatrywanej sprawie jedynym kosztem, który musi ponieść strona na tym etapie postępowanie jest uiszczenie wpisu od skargi z dnia 31 lipca 2009 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem NSA z dnia 22 lipca 2005 r., sygn. akt I FSK 83/05. Wysokość tego wpisu, stosownie do regulacji § 3 oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193) wynosi 1000 zł.
Z informacji zawartych na formularzu PPPr wynika, że w chwili składania wniosku na rachunku bankowym należącym do Spółki znajdowały się środki, z których strona mogła pokryć powyższy wpis. Przy czym w żaden sposób nie zastrzeżono, że dostęp do środków tych był niemożliwy, czy też z jakichkolwiek względów ograniczony. W tych okolicznościach nie można uznać, że Spółka spełnia kryteria uprawniające ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.