Uzasadnienie
- 1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 1946/10, został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargą kasacyjną K. G.
- 2. W piśmie procesowym, które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego 23 kwietnia 2012 r., pełnomocnik K.G. cofnął skargę kasacyjną.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) (dalej: u.p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten w związku z art. 193 u.p.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 486-487,) odpowiednie stosowanie art. 60 u.p.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze u.p.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 u.p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.
W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.