Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 22 stycznia 2014 r., I SA/Gd 1385/13, w przedmiocie podatku od towarów i usług, P. sp. z o.o. z siedzibą w J. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z treści wniosku wynika, że w związku z podjętymi działaniami egzekucyjnymi Spółka nie jest w stanie prowadzić działalności gospodarczej, ani bieżąco regulować zobowiązań. Podjęcie działań egzekucyjnych wobec Spółki spowodowało ponadto, że Bank Zachodni WBK S.A. wszczął procedurę wypowiedzenia udzielonych jej kredytów inwestycyjnych. Wskazano, że Spółka czyni wszystko, aby nie dopuścić do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, mając na uwadze dobro 56 pracowników i ich rodzin, którzy w tej sytuacji mogą zostać pozbawieni środków do życia, wziąwszy zwłaszcza pod uwagę wysoki wskaźnik bezrobocia w regionie bielskim. Końcowo zwrócono uwagę na uwzględnienie poprzedniego wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznając niniejszy wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę na tę okoliczność, że postanowieniem z 25 listopada 2013 r. Sąd I instancji wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając okoliczności przytoczone przez stronę skarżącą za uprawdopodobnione w świetle przedłożonych do akt dokumentów i zasadne w świetle przesłanek sformułowanych art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Wskazane postanowienie upadło z momentem wydania wyroku przez tenże Sąd (art. 61 § 6 ustawy). Należy jednak zauważyć, że okoliczności uzasadniające obecny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji są w istocie zbieżne z analizowanymi w ww. postanowieniu Sądu wojewódzkiego. Fakt ich uprawdopodobnienia przez stronę nie nasuwa zastrzeżeń, podobnie jak to, że wypełniają one przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w ww. art. 61 § 3 ustawy.
Z akt sprawy nie wynika przy tym jakakolwiek zmiana okoliczności w sytuacji spółki w powyższym zakresie. Nie wskazuje na nią również strona przeciwna. Wobec tego nie ma podstaw, aby od oceny wyrażonej w ww. orzeczeniu Sądu wojewódzkiego odstąpił na etapie postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny (art. 61 § 4 in fine ww. ustawy).
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy.