Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 433/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi "W." Sp. z o.o. z siedzibą w W. uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów, działającego przez organ upoważniony - Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 października 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w części, w jakiej Minister Finansów uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe, stwierdził, że interpretacja indywidualna w części zaskarżonej nie może być wykonana i zasądził od organu na rzecz "W." Sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrot kosztów postępowania sądowego.
Od powyższego wyroku została przez Ministra Finansów wniesiona skarga kasacyjna. Organ wniósł o: I. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, II. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu, III. zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Spółka wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak usprawiedliwionych postaw oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej Spółki kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Pismem z dnia 11 maja 2011 r. (data wpływu do Sądu: 16 maja 2011 r.) Minister Finansów oświadczył, że cofa skargę kasacyjną i wniósł o zwrot uiszczonego wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 u.p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedpopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, str. 572 – 573). Skoro bowiem NSA na mocy art. 183 § 1 u.p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak“ skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.
Nie orzeczono zwrotu kosztów na rzecz "W." Sp. z o.o. z siedzibą w W. w związku z tym, iż umorzenie postępowania z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 u.p.p.s.a.