Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej złożonej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 680/16, A. S. (dalej: skarżąca) zawarła wniosek o wstrzymanie egzekucji. Wniosek ten nie został uzasadniony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu.
Należy przede wszystkim wskazać, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny nie jest natomiast uprawniony do orzekania o wstrzymaniu egzekucji, ani na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., ani na podstawie żadnego innego przepisu.
Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zostać wydane tylko w toku postępowania administracyjnego - orzeczenia w tym zakresie należą do właściwości organów egzekucyjnych, których sąd nie może zastępować. Wstrzymać postępowanie egzekucyjne może tylko i wyłącznie organ działający na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm., dalej: u.p.e.a.). Rozstrzygnięcie odmowne w tym zakresie dopiero w dalszej kolejności może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Należy ponadto podkreślić, że reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika skarżąca nie uzasadniła swego wniosku, jak też nie przywołała jego podstawy prawnej. W tym stanie rzeczy brak było jakichkolwiek podstaw do założenia, że intencją skarżącej było w istocie złożenie wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Uzupełniająco należy wskazać, że analogiczne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu wniosków skarżącej złożonych w innych skargach kasacyjnych (por. postanowienia z dnia 17 lipca 2017 r., II FSK 1535/17 i II FSK 1536/17).
Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., odrzucił wniosek o wstrzymanie egzekucji.