Uzasadnienie
- 1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji
- 1.1. K.G. (dalej: Skarżący) wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 347/15. Postanowieniem tym Sąd odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. (dalej: Dyrektor IS) z dnia 15 grudnia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2009 r.
- 2. Uzasadnienie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji
- 2.1. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.).
- 2.2. W motywach takiej oceny i rozstrzygnięcia, Sąd wskazał, że: - decyzja Dyrektora IS wraz z pouczeniem o środku zaskarżania została prawidłowo doręczona Skarżącemu w dniu 30 grudnia 2014 r.; - na taką datę wskazywała zarówno adnotacja doręczającego, jak i osoby odbierającej przesyłkę, zamieszczone na zwrotnym poświadczeniu odbioru; - zawarte w skardze twierdzenie, że doręczenie miało miejsce w dniu 31 grudnia 2014 r. było bezpodstawne; - termin do wniesienia skargi minął zatem w dniu 29 stycznia 2015 r.; - skarga została natomiast nadana w dniu 30 stycznia 2015 r.; - nie spełniono więc wymogu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia Skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
- 3. Skarga kasacyjna
- 3.1. Skarżący zaskarżył postanowienie o odrzuceniu skargi, wnosząc o jego uchylenie.
- 3.2. Sądowi pierwszej instancji zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przez błędne uznanie, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, podczas gdy wniesiono ją w terminie i powinna zostać rozpoznana.
- 3.3. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zwrócono uwagę, że: - decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 31, a nie 30 grudnia 2014 r.; - pracownik poczty, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, błędnie oznaczył datę doręczenia jako 30 grudnia 2014 r.; - niewłaściwe działanie pracownika zostało oprotestowane w drodze złożenia reklamacji na czynność poczty.
- 3.4. Do skargi kasacyjnej załączono pismo z dnia 16 czerwca 2015 r. zatytułowane "Reklamacja – dotyczy odbioru pisma w dniu 30 grudnia 2014 r. dla P.".
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 4.1. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego, wymienione w § 2 tego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie nie ujawniono. Natomiast skarga kasacyjna Skarżącego zbadana według reguł zawartych w art. 183 § 1 ab initio P.p.s.a. okazała się niezasadna.
- 4.2. Sąd pierwszej instancji uznając, że Skarżący złożył skargę po terminie przewidzianym w art. 53 § 1 P.p.s.a., ustalił, iż ów termin rozpoczął swój bieg w dniu 30 grudnia 2014 r. Na taki stan rzeczy wskazywało zwrotne potwierdzenie odbioru. Doręczyciel poczty oznaczył w nim, że przesyłka zawierająca decyzję została doręczona Skarżącemu z tą właśnie datą. Dokonane przez Sąd pierwszej instancji ustalenia były właściwe. Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru przesyłki listowej jednoznacznie wynika, że Skarżący odebrał ją w dniu 30 grudnia 2014 r. Świadczy o tym nie tylko wpisana przez doręczyciela data odbioru przesyłki, ale również data wpisana przez odbiorcę. Odbiorca przesyłki – G.Z. kwitując odbiór przesyłki podpis swój opatrzył taką samą datą jak doręczyciel, tj. 30 grudnia 2014 r. Ustalenie zatem przez Sąd pierwszej instancji daty doręczenia przesyłki było prawidłowe.
Argumentacja skargi kasacyjnej zmierzająca do podważenia daty otrzymania przesyłki nie mogła zostać uwzględniona. Gołosłowne były twierdzenia co do niewłaściwego działania poczty i mylnego oznaczenia daty doręczenia przesyłki przez jej pracownika.
W świetle art. 144 § 1 O.p. organ podatkowy może doręczyć pismo za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529). Przesyłka zawierająca decyzję została zatem doręczona przez uprawniony do tego organ. Doręczający przekazanie przesyłki odbiorcy udokumentował, co też obrazuje znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie odbioru przesyłki listowej. Dokument ten jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 § 2 O.p., co oznacza, że stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Skuteczne podważenie zawartych w nim treści może być dokonane jedynie w drodze przeprowadzenia dowodu przeciwko takiemu dokumentowi. Dopóki dowód taki nie zostanie przeprowadzony, dopóty potwierdzenie odbioru przesyłki listowej potwierdza okoliczności w nim zawarte.
W rozpoznanej sprawie Skarżący powołując się na nieprawidłowe oznaczenie daty przez pracownika poczty wskazał również, że złożył w urzędzie pocztowym reklamację z tego tytułu. Samo jednak twierdzenie o wszczęciu postępowania reklamacyjnego nie obala wykazanej w potwierdzeniu odbioru przesyłki listowej daty jej doręczenia. Jak już zostało wyjaśnione, Skarżący chcąc udowodnić okoliczność przeciwną od wynikającej z dokumentu urzędowego, powinien przedstawić na to dowód. Nie można uznać, aby takim było załączone do skargi kasacyjnej pismo z dnia 16 czerwca 2015 r. Z przedłożonego pisma nie wynika, odmiennie niż argumentuje to Skarżący, czy w ogóle została uruchomiona procedura reklamacyjna. Pismo to nie zostało opatrzone potwierdzeniem przyjęcia przez adresata, tj. urząd pocztowy, ani nie towarzyszył mu inny dokument potwierdzający złożenie tego pisma. Nawet jednak gdyby przyjąć, że taka procedura została wszczęta, to sama ta okoliczność również nie stanowi dowodu, iż doręczenie przesyłki w sprawie nie miało miejsca w dniu 30 grudnia 2014 r. W aktach rozpoznanej sprawy nie ma jakiejkolwiek informacji o wynikach rzekomo wdrożonej procedury reklamacyjnej, pomimo tego, że od daty pisma mającego - według twierdzeń Skarżącego - ją wszczynać upłynął już ponad rok. W takim stanie rzeczy próbę podważenia przez Skarżącego okoliczności płynących z potwierdzenia odbioru przesyłki listowej uznać należy za bezskuteczną.
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że skarga do Sądu pierwszej instancji została wniesiona po upływie terminu wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a. W takiej sytuacji po myśli art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało ją odrzucić. Wprawdzie należy zauważyć, że Sąd pierwszej instancji w podstawie prawnej postanowienia mylnie powołał art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jednak wada ta nie mogła prowadzić do uznania zaskarżonego orzeczenia za nieodpowiadające prawu.
4.3. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw, o czym stanowi art. 184 ab initio P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu orzeczono zatem jak w sentencji postanowienia.