Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej złożonej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (dalej: sąd pierwszej instancji) z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 1006/14, K. A. (dalej: skarżący) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 26 czerwca 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, gdyż wykonanie decyzji doprowadzi do pozbawienia skarżącego i jego rodziny środków utrzymania. Przedstawiając swoją sytuację rodzinną i majątkową skarżący wyjaśnił, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i małoletnimi dziećmi, a jedynym ich źródłem utrzymania jest prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza. Z załączonych dokumentów (PIT-28) wynika, że przychód skarżącego w roku 2013 wyniósł 18 356 zł. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, natomiast ponosi miesięczne wydatki, do których należą w szczególności składki do ZUS-u (ok. 1 027 zł), opłata za prąd (ok. 300 zł), opłata za wodę (ok. 65 zł), podatek od nieruchomości (50 zł), media (ok. 200 zł), ponadto koszty wyżywienia i ubrania czteroosobowej rodziny, środki czystości, koszty podręczników oraz pomocy szkolnych dla dzieci.
Ze względu na trudną sytuację materialną skarżący zaciąga zobowiązania u teściów oraz rodziców, którzy utrzymują się z emerytury. Uzyskiwane przychody nie pozwalają na pokrycie wszelkich usprawiedliwionych potrzeb rodziny skarżącego. Ze względu na niskie dochody skarżący nie ma możliwości uzyskania kredytu celem pokrycia kosztów utrzymania własnego oraz rodziny. Skarżący wskazał też na stan swojego zdrowia – zwyrodnienie barwnikowe siatkówki oraz krytyczne zawężenie pola widzenia – jego stan nie rokuje poprawy, co wpływa na brak możliwości podjęcia dodatkowego zatrudnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika zatem, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły wykonalności decyzji i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, których wykazanie należy do wnioskodawcy.
Orzekając w przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, prócz treści wniosku skarżącego, wziął pod uwagę również to, że w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji analogiczny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uwzględniony, a treść wniosku wskazuje, że sytuacja skarżącego i jego rodziny od tego czasu się nie poprawiła.
Analizując przedstawione materiały oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postępująca choroba skarżącego, powodująca problemy z poruszaniem się i niemożność uzyskania dodatkowego zatrudnienia, w połączeniu ze stosunkowo niewielkimi dochodami osiąganymi z prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, z których utrzymuje się czteroosobowa rodzina skarżącego i niemożnością uzyskania kredytu może spowodować sytuację, w której wykonanie zaskarżonej decyzji stwarzać będzie dla skarżącego i jego rodziny niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że ewentualne niekorzystne dla skarżącego skutki zapłaty podatku wynikającego z zaskarżonej decyzji, w razie uzyskania korzystnego dla niego rozstrzygnięcia nie dadzą się odwrócić.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.