Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 03.02.2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1647/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną przez T. P. Spółka z o.o. w K. interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 18.09.2008 r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Minister Finansów wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której sformułował m.in. zarzut naruszenia przepisów postępowania, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy tj. art. 141 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwana dalej "popsa" przez niewyjaśnienie przyczyn pominięcia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.12.2007 r. sygn. akt U 6/06 w sprawie niezgodności § 16 ust. 4 rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm. – dalej "rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r.") i ustalonego w nim terminu utraty mocy obowiązującej powołanego rozporządzenia.
Podstawę kasacyjną stanowił również zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 190 ust. 1 i 3 Konstytucji RP poprzez jego niezastosowanie. Zdaniem organu podatkowego przepis ten miał zastosowanie w sprawie, czego konsekwencją było obowiązywanie § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 25.05.2005 r. do daty, wynikającej z orzeczenia TK, utraty przezeń mocy obowiązującej. W dalszej części skargi kasacyjnej uzasadniając ten zarzut, organ podniósł, że w świetle wskazanych norm konstytucyjnych – nie było zasadne – stanowisko WSA prowadzące do odstąpienia od zastosowania § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów.
Trybunał Konstytucyjny stwierdzając niekonstytucyjność wskazanego przepisu i stosując klauzulę odraczającą o 12 miesięcy utratę mocy obowiązującej (art. 190 ust. 3 Konstytucji), pozostawił go na ten okres w systemie prawa i zdecydował o konieczności jego stosowania. Skoro w tym okresie została wydana zaskarżona interpretacja, a orzeczenie TK miało moc powszechnie obowiązującą i było ostateczne (art. 190 ust. 1 Konstytucji), to Sąd i organy były nim związane.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wskazać należy, że postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 105/09 skierowano pytanie prawne do składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następującej treści: "Czy w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, na podstawie art. 14 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zmianami), sąd administracyjny uprawniony jest do nakazania organowi podatkowemu nieuwzględnienia w procesie wykładni udzielanej interpretacji przepisu § 16 ust. 4 zdanie drugie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r., w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 95, poz. 798), co do którego Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt U 6/06 (publ.
OTK – A 2007/11/156 Dz. U RP 2007/235/1735), orzekł o jego braku zgodności z Konstytucją RP, odraczając na 12 miesięcy od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw RP termin utraty mocy obowiązującej tego przepisu, w sytuacji gdy zaskarżona do sądu decyzja wydana została w tym okresie?"
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie prawne będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu wydania stosownego rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów.