Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 912/09 pełnomocnik G. L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 7 września 2009 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji spowodowałoby pozbawienie skarżącego jakichkolwiek środków utrzymania oraz środków niezbędnych do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej – a co za tym idzie mogłoby skutkować koniecznością jej likwidacji i utratą jedynego źródła zarobkowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika zatem, że to skarżący był zobowiązany wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności i być poparte stosownymi twierdzeniami i dokumentami, pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
W świetle zaprezentowanych powyżej uwag wskazać należy, że skarżący nie wykazał przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniesione we wniosku argumenty są bardzo ogólnikowe. Strona nie wykazała, aby w sytuacji finansowej i majątkowej, w jakiej się aktualnie znajduje, wykonanie zaskarżonej decyzji, powodowałoby skutek w postaci likwidacji działalności gospodarczej. Nie przedstawiła w tym zakresie żadnych dokumentów źródłowych, które uprawdopodobniałyby możliwość zaistnienia takiego niebezpieczeństwa. Wprawdzie we wniosku zawarto odniesienie do trudnej sytuacji majątkowej wnioskodawcy, strona jednak nie zawarła żadnych konkretnych wyliczeń, z których jednoznacznie wynikałoby, że faktycznie może dojść do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie ma przy tym obowiązku wyręczania strony w zakresie wykazania, że owe negatywne konsekwencje mogą nastąpić.
W braku szczegółowego uzasadnienia wniosku zauważyć jedynie można, że potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie wynika również z akt sprawy, a zwłaszcza z dokumentów, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie stronie prawa pomocy.
Na marginesie należy zauważyć, że ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu obawy skarżącego dotyczące ciężkich skutków konieczności zapłacenia podatku nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.