Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 marca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1396/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 czerwca 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., 2006 r. i 2007 r.
Na powyższe orzeczenie strona, reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, złożyła skargę kasacyjną na podstawie art. 173 § 1, art. 174 pkt 1 oraz art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a".
Jako podstawę kasacyjną wskazała naruszenie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.) poprzez nieuzasadnione stwierdzenie, ze warunki określone w tym przepisie nie zostały przez skarżącego spełnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niespełniająca wymagań formalnych przewidzianych w art. 176 p.p.s.a. których usunięcie na wezwanie sądu nie jest dopuszczalne.
Skarga kasacyjna jest szczególnym i wysoce sformalizowanym środkiem odwoławczym. Zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom formalnym przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. oraz wymaganiom szczególnym (materialnym), właściwym tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny - poza kwestią nieważności postępowania - rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach wniosku w niej zawartego: o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia więc rozpoznanie sprawy. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków, ani tym bardziej ich formułowanie w zastępstwie strony. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych.
W niniejszej sprawie granice skargi kasacyjnej zakreślił jej autor. Nie wskazał przy tym na konieczny element takiej skargi. Nie zawiera ona mianowicie jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, wobec czego nie spełnia wymogów stawianych przez art. 176 p.p.s.a., co uniemożliwia dokonanie jej merytorycznej oceny. W związku z czym tego rodzaju skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a. odrzuceniu. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a