Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1346/07 pełnomocnik skarżącego Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowego D. S.A. z siedzibą we W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 15 grudnia 2003 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu wniosku podano, że aktualnie skarżąca spółka nie dysponuje wolnymi środkami w kwocie niezbędnej do wykonania zobowiązań nałożonych zaskarżoną decyzją liczoną wraz z odsetkami, ma problemy z utrzymaniem stabilnej płynności finansowej, a wskaźnik bieżącej płynności wynosi 0,23 (przy optymalnej wartości w przedziale 1,2-2). Aktywa obrotowe na dzień 30 września 2007 r. wynoszą 6,04 mln złotych, przy zobowiązaniach krótkoterminowych opiewających na kwotę 25, 31 mln złotych.
Dalej wskazywano, że strata z bieżącej działalności gospodarczej spółki na ostatni dzień września 2007 r. wynosi ponad 658 tysięcy zł, co spowodowane jest niesprzyjająca koniunkturą na rynku paliw ciekłych. Ponadto, zapłata zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji mogłaby spowodować wymuszoną sprzedaż jej aktywów, a cena uzyskana ze zbywanych aktywów byłaby z pewnością poniżej cen rynkowych, ze względu na szybkość i gwałtowność ich zbycia. Działanie takie byłoby więc równoznaczne z niepowetowaną stratą dla skarżącej.
W uzasadnieniu wniosku zaznaczono również, że tytułem zabezpieczenia należności Skarbu Państwa wynikających ze spornych zobowiązań podatkowych, których część została stwierdzona przedmiotową decyzją ustanowione są hipoteki przymusowe zwykłe na poszczególnych działkach położonych w J. i Z. na łączną kwotę 508.153,00 zł wraz z odsetkami za opóźnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony skarżącej należało uwzględnić.
Stosownie do art. 63 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego postanowić o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc więc pod uwagę treść powyższego przepisu, zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej.
W realiach omawianej sprawy przyjąć należało, że pełnomocnik skarżącej spółki w sposób wiarygodny i dostateczny uprawdopodobnił fakt, iż wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Przede wszystkim do wniosku załączono szereg dokumentów wskazujących na trudną sytuację finansową skarżącej spółki, w tym rachunek z zysków i strat skarżącej spółki za okres od 1 stycznia 2007 r. do dnia 30 września 2007 r., bilans na dzień 30 września 2007 r., jak również odpisy z ksiąg wieczystych potwierdzające ustanowienie hipoteki przymusowej zwykłej na należących do majątku spółki nieruchomościach. Wnioskodawca w sposób logiczny argumentował również, że zapłata wynikającego z zaskarżonej decyzji zobowiązania byłaby możliwa, ale oznaczałaby wymuszoną sprzedaż aktywów spółki na niekorzystnych warunkach, równoznacznych z niepowetowaną stratą dla spółki, co uznać należy za argument niezwykle trafny.
Na marginesie wspomnieć trzeba, że na wcześniejszych etapach postępowania, po rozpoznaniu wniosków skarżącej, wykonanie zaskarżonego aktu zostało wstrzymane, zarówno na mocy postanowienia organu podatkowego w toku postępowania administracyjnego, jak i postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2007 r. Ponieważ sytuacja skarżącej spółki do chwili obecnej nie uległa zasadniczej zmianie, powyższa okoliczność dodatkowo przemawia za udzieleniem wnioskodawcy tymczasowej ochrony również na etapie postępowania kasacyjnego.
W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.