Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 24 marca 2022 r., sygn. akt I FSK 988/18

Uzasadnienie

1. 1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.
2. 1.1. Wyrokiem z 8 listopada 2017 r., w sprawie III SA/Wa 3419/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. S. (dalej: skarżący, strona) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 września 2016 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2009 r. (opisany wyrok i powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń CBOSA).
3. 1.2. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że przedmiotowym postanowieniem DIAS utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia 29 kwietnia 2016 r., którą określono J. S. zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za: luty 2009 r. w kwocie 5.068 zł, kwiecień 2009 r. w kwocie 50.367 zł, lipiec 2009 r. w kwocie 44.077 zł, sierpień 2009 r. w kwocie 59.284 zł, październik 2009 r. w kwocie 79.189 zł, grudzień 2009 r. w kwocie 36.490 zł.

W ocenie DIAS, ustalone w sprawie okoliczności faktyczne wskazują, że organ pierwszej instancji wykazał, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 239a § 1 pkt 1 i pkt 3 O.p., tj. że wobec skarżącego toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych i że dokonuje on czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości. Ponadto w ocenie DIAS organ pierwszej instancji wykazał również, że zachodzi prawdopodobieństwo niewykonania przez skarżącego zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. w łącznej kwocie 274.475 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę.

1. 1.3. Sąd pierwszej instancji rozpoznający skargę na tę decyzję podzielił argumentację organu odwoławczego uznając, że organy podatkowe prawidłowo przyjęły ziszczenie się przesłanek pozwalających na nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji wymiarowej.
2. 2. Skarga kasacyjna.
3. 2.1. Skarżący zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając Sądowi pierwszej instancji - na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) - mające istotny wpływ na wynik sprawy - naruszenie przepisów postępowania, tj.:
4. 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w związku z art. 145 § 2 O.p. poprzez nieuwzględnienie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie i nieuchylenie jej, pomimo doręczenia postanowienia bezpośrednio stronie, zamiast ustanowionemu w postępowaniu pełnomocnikowi;
5. 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w zw. z art. 120, art. 122, art. 187 w zw. z art. 239b § 2 O.p. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego mającego ustalić, czy występuje uzasadniona obawa niewykonania zobowiązań podatkowych przez podatnika.

Mając na uwadze powyższe, wniesiono:

1. 1) na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. - o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;
2. 2) na podstawie art. 210 § 1 P.p.s.a. - o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z właściwymi przepisami prawa;
3. 3) na podstawie art. 176 § 2 P.p.s.a. - o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
4. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

3.1. Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w związku z art. 145 § 2 O.p. poprzez nieuwzględnienie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie i nieuchylenie jej, pomimo doręczenia postanowienia bezpośrednio stronie, zamiast ustanowionemu w postępowaniu pełnomocnikowi. Wprawdzie w pełni należy podzielić pogląd, że w sytuacji gdy pełnomocnik w postępowaniu podatkowym złoży pełnomocnictwo w sprawie wymiarowej, z którego nie wynikają jakiekolwiek ograniczenia, to należy uznać, że jest on pełnomocnikiem zarówno w postępowaniu wymiarowym, jak też w postępowaniu o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności – lecz strona nie wykazała, że w okolicznościach niniejszej sprawy zachodziła taka sytuacja.

Formułując powyższy zarzut kasacyjny pełnomocnik skarżącego w żaden sposób nie wykazał, aby skarżący w ramach postępowania, które zakończyło się wydaniem 29 kwietnia 2016 r. decyzji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], korzystał z usług ustanowionego w tym postępowaniu pełnomocnika.

W tym stanie rzeczy, zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w związku z art. 145 § 2 O.p. należało ocenić jako pozbawiony usprawiedliwionych podstaw.

3.2. Nie ma także podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w zw. z art. 120, art. 122, art. 187 w zw. z art. 239b § 2 O.p. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego mającego ustalić, czy występuje uzasadniona obawa niewykonania zobowiązań podatkowych przez podatnika.

Organy bowiem wbrew powyższemu zarzutowi przeprowadziły stosowne postępowania i w oparciu o niego dokonały ustaleń przesłanek wskazujących na zasadności zastosowania art. 239b § 1 pkt 2 O.p., wskazując, że strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia.

Ponadto wskazano na ustalone też w postępowaniu okoliczności uprawdopodobniające, że zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty, kwiecień, lipiec, sierpień, październik i grudzień 2009 r. nie zostaną wykonane:

1. 1) zbycie po powzięciu informacji o wszczęciu w dniu 10 stycznia 2014 r. postępowania kontrolnego majątku o znacznej wartości, w tym zawarcie małżeńskiej umowy o częściowym podziale majątku wspólnego oraz zniesieniu współwłasności, zbycie ok. 190 pojazdów wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej skarżącego, sprzedaż żonie niezabudowanej nieruchomości, zbywanie udziałów w innych firmach,
2. 2) posiadanie innych zaległości podatkowych niż te wynikające z decyzji, której nadano zaskarżonym postanowieniem rygor natychmiastowej wykonalności, dochodzonych należności podatkowych w drodze egzekucji administracyjnej,
3. 3) wysokość ciążących na stronie zaległości podatkowych w porównaniu do osiąganych dochodów.

W skardze kasacyjnej w żadnym zakresie nie podważono tych ustaleń stanowiących podstawę do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia 29 kwietnia 2016 r. na podstawie art. 239b § 1 pkt 2 oraz § 2 O.p., a jednocześnie nie wskazano żadnych okoliczności faktycznych odnośnie, których organy podatkowe zaniechały przeprowadzenia postępowania dowodowego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.

1. 3.3. W tym stanie rzeczy stwierdzając, że skarga kasacyjna nie zawiera podstaw uzasadniających jej uwzględnienie Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Dominik Mączyński Janusz Zubrzycki Roman Wiatrowski

Sędzia WSA (del.) Sędzia NSA Sędzia NSA