Postanowienie NSA z 8 lipca 2009 r., I FW 2/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. B. o wyłączenie sędziego NSA Artura Mudreckiego

Sprawa

w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 12 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o wyłączenie sędziego.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Juliusz Antosik (spr.) Sędzia NSA Jan Zając Sędzia WSA del. Sylwester Golec

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 12 kwietnia 2009 r. A.B. sformułował wniosek o wyłączenie sędziego NSA Artura Mudreckiego ze sprawy sygn. akt I SA/Wr 476/08, wskazując, że"...istnieje uzasadniona wątpliwość co do bezstronności tego sędziego". Uzasadniając swój wniosek, podniósł, że wymieniony sędzia w wydanych postanowieniach oddalił zażalenia strony w zakresie przyznania prawa pomocy, co doprowadziło do pozbawienia skarżącego prawa do sądu. W ocenie strony, jest to wystarczająca podstawa do wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie, gdyż sędzia Mudrecki wprost kwestionuje prawo do uczciwego procesu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek o wyłączenie sędziego należy uznać za bezprzedmiotowy.

Przyczyny wyłączenia sędziego zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.).

Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Zgodnie natomiast z treścią art. 20 § 1 tejże ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodobniając przyczyny wyłączenia.

Należy podkreślić, że strona złożyła swój wniosek wraz z zażaleniem na postanowienie WSA we Wrocławiu w zakresie przyznania prawa pomocy. Wniosek strony dotyczy wyłączenia sędziego od rozpoznania zażalenia strony na postanowienie WSA w zakresie prawa pomocy, gdyż tylko to postępowanie z udziałem strony skarżącej toczyło się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w chwili składania jej wniosku. Z uwagi jednak na okoliczność, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2009 r. do rozpoznania zażalenia strony na postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 23 marca 2009 r. wyznaczono innego sędziego niż s. A. Mudrecki, wniosek strony stał się bezprzedmiotowy.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 166, art. 193 i art. 22 § 1-2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.