Uzasadnienie
Zażalenie dotyczy postanowienia z dnia 22 października 2012 r., sygn. III SA/Wa 2520/12, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz N. T. P. sp. z o.o. z/s w W. kwotę 5238 zł.
Nie zgadzając się z powyższym orzeczeniem pełnomocnik spółki złożył zażalenie, w którym wniósł o podwyższenie zasądzonej kwoty do wartości 8838 zł oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, składających się z uiszczonej opłaty sądowej i kosztów zastępstwa według norm przepisanych.
Przeciw zaskarżonemu postanowieniu pełnomocnik spółki skierował zarzut naruszenia § 2 ust. 1, 2, § 6, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – dalej "rozporządzenie o kosztach". Ponadto zarzucił naruszenie art. 200 i art. 205 § 2 i 3 P.p.s.a. w wyniku czego WSA zasądził na rzecz skarżącej spółki kwotę 5238 zł zamiast 8838 zł, a także art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez brak uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów.
W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że w jego ocenie, na zasądzone koszty składała się kwota 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa, 1621 zł tytułem uiszczonego wpisu oraz 3600 zł wynagrodzenia adwokackiego za obie pierwsze instancje. Zdaniem pełnomocnika Sąd pierwszej instancji pominął jednak, że strona korzystała z zastępstwa procesowego zarówno w sprawie III SA/Wa 1451/10 jak i w sprawie III SA/Wa 2520/12, będącej konsekwencją uchylenia przez NSA wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik wywiódł, że ponowne rozpoznanie sprawy nie jest tą samą pierwszą instancją, ani ciągiem dalszym tej samej pierwszej instancji, a zatem wynagrodzenie od strony przeciwnej za czynności adwokackie powinno przysługiwać skarżącej dwukrotnie.
Pełnomocnik dodał, że niniejsza sprawa nie była sprawą prostą i wymagała znacznego nakładu pracy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, skarżącemu przysługuje od strony przeciwnej (organu) zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do treści art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzeczenie Sądu pierwszej instancji w przedmiocie kosztów jest błędne bowiem nie uwzględnia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika poniesionych w związku z celowym dochodzeniem praw w czasie powtórnego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W tej kwestii Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w doktrynie, zgodnie z którym jeżeli adwokat reprezentuje stronę w obu instancjach, stawki wynagrodzenia odnoszą się do każdej instancji oddzielnie. Podobnie, jeżeli orzeczenie sądu administracyjnego pierwszej instancji zostanie uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, za ponowny udział przed sądem pierwszej instancji przysługuje odrębne wynagrodzenie (tak B. Dauter w Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 446). Pogląd ten, co warto podkreślić został zaakceptowany również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. m. in. post. NSA: z dnia 12 lutego 2009 r., II FZ 38/09; z dnia 17 września 2012 r., II FZ 753/12; z dnia 20 marca 2009 r., I FZ 42/09 – CBOSA).
Wobec powyższego zasadne jest zażalenie pełnomocnika strony, który reprezentując skarżącego na każdym etapie postępowania (dwa razy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i jeden raz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) otrzymał zwrot kosztów postępowania kasacyjnego oraz jedynie zwrot poniesionych kosztów pierwotnego postępowania przed Sądem. Nie została natomiast zasądzona wnioskowana kwota 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania po powtórnym rozpoznaniu przez Sąd pierwszej instancji.
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 185 § 1 oraz przy zastosowaniu art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji.