Uzasadnienie
Zażalenie dotyczy postanowienia z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Go 53/12, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 194 § 4 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", odrzucił zażalenie Z. Z. na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną od wyroku wydanego w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Z. w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania.
Powodem takiego rozstrzygnięcia było sporządzone zażalenia wbrew wymogowi art. 194 § 4 P.p.s.a., a zatem osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 P.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika.
Na powyższe orzeczenie skarżący złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu podał, że jego zażalenie odrzucił ten sam sąd, który wydał postanowienie, od którego wniesiona była skarga kasacyjna. Tym samym konieczne jest by zaskarżone postanowienie zweryfikował Naczelny Sąd Administracyjny. Dodał, że jego ciężka sytuacja materialna uniemożliwiła mu wynajęcie profesjonalnej kancelarii prawniczej, innej od tej wyznaczonej z urzędu.
Naczelny Sad Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest bezzasadne i tym samym musi podlegać oddaleniu.
Należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że część środków odwoławczych, które przysługują stronom postępowania sądowoadministracyjnego jest obarczona tzw. "przymusem adwokackim". Oznacza to, że aby zostały skutecznie wniesione muszą być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego). Wymienionymi środkami odwoławczymi są skarga kasacyjna (art. 175 § 1 P.p.s.a.) oraz zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 194 § 4 P.p.s.a.). W sytuacji, gdy skarżący sporządza wymienione środki odwoławcze osobiście, i nie jest jednym z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a., zarówno skarga kasacyjna, jak i wymienione zażalenie podlegają odrzuceniu.
W tym miejscu należy podkreślić, że wstępną weryfikacją wnoszonych do Naczelnego Sądu Administracyjnego środków odwoławczych zajmuje się sąd pierwszej instancji. Do zadań tegoż sądu należy m. in. odrzucanie tych skarg kasacyjnych i zażaleń, które z określonych przyczyn nie mogą być przedmiotem merytorycznej oceny. Niewątpliwie środkami, które wojewódzki sąd administracyjny ma obowiązek odrzucić jest skarga kasacyjna oraz zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, których nie sporządził profesjonalny pełnomocnik. Następuje to na mocy odpowiednio art. 178 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Z tych też względów postanowienie o odrzuceniu zażalenia z dnia 11 grudnia 2012 r. należało uznać za prawidłowe, co czyniło wniesione zażalenie całkowicie bezpodstawnym.
Na marginesie można jedynie zauważyć, że na rzecz skarżącego został ustanowiony pełnomocnik z urzędu. Dziwi zatem dlaczego skarżący nie korzysta z jego pomocy prawnej i konsekwentnie sam sporządza środki odwoławcze, które powinien sporządzić adwokat lub radca prawny.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.