Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2022 r., sygn. akt III SPP/Wa 503/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw G. sp. z o.o. (dalej: "skarżąca") na postanowienie referendarza sądowego z dnia 29 listopada 2021 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy.
W zażaleniu Skarżąca zaskarżyła postanowienie w całości i wniosła o uchylenie postanowienia z dnia 24 lutego 2022 r. i przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu.
Doręczenie postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy wraz z uzasadnieniem miało miejsce 22 grudnia 2021 r. Skarżąca złożyła sprzeciw poprzez swojego kuratora w dniu 5 stycznia 2022 r. Postanowieniem z dnia 24 lutego WSA w Warszawie odrzucił sprzeciw wskazując, że został on złożony po terminie. Bowiem zgodnie z art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) termin do złożenia sprzeciwu od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść w terminie siedmiu dni od doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
WSA argumentował, że postanowienie referendarza wraz z uzasadnieniem zostało doręczone 22 grudnia 2021, co oznaczało że termin do złożenia sprzeciwu upływał z dniem 29 grudnia 2021 r. Zdaniem Sądu najpóźniej w tym dniu kurator skarżącej powinien był złożyć sprzeciw, uczynił on to jednak 5 stycznia 2022 r. uchybiając przy tym terminu.
W swoim zażaleniu skarżąca podniosła, że jej kurator odbierając postanowienie referendarza, mimo nie występowania w sprawie jako profesjonalista nie został przez referendarza w żaden sposób poinformowany o obowiązującym skarżącą terminie na złożenie sprzeciwu, przez co naruszony został art. 6 p.p.s.a., który przez to błędnie zastosował art. 64c § 1 p.p.s.a. wskazujący termin 14 dni na sprzeciw.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 259 § 1 i 2 p.p.s.a. termin do złożenia sprzeciwu od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść w terminie siedmiu dni od doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Bezsprzecznym w sprawie jest fakt, że sprzeciw skarżącej został przez nią wniesiony po terminie, który upływał dnia 29 grudnia 2021 r. Stąd należy uznać postanowienie WSA za prawidłowe.
Na marginesie warto podkreślić, iż NSA nie jest właściwym sądem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, który został wniesiony pismem skarżącej z 21 marca 2022 r. wraz z zażaleniem. Rozpoznanie tego wniosku znajduje się w gestii WSA w Warszawie. Okoliczności przywołane w uzasadnieniu zażalenia przez skarżącą mogą być relewantne w tym postępowaniu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.