Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę W. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z 8 listopada 2017 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 13 lutego 2018 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 227 zł. Wezwanie zawierało zakreślenie ustawowego terminu na opłacenie skargi wpisem oraz pouczenie o rygorze na wypadek pozostania bezczynnym. Wezwanie zostało doręczone 15 lutego 2018 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wpis nie został uiszczony.
Sąd pierwszej instancji powołując się na art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późń.zm.; dalej p.p.s.a.), stwierdził, że skarga podlegała odrzuceniu w związku z nieuiszczeniem wpisu od skargi, pomimo prawidłowego wezwania do zapłaty wymaganej kwoty.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie:
- - art. 125 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie zawieszenia z urzędu postępowania podczas gdy rozstrzygnięcie dotyczące skargi było zależne od innego postępowania, tj. postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy;
- - art. 243 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie przyznania skarżącemu prawa pomocy;
- - art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez zaniechanie wezwania strony do uiszczenia wpisu od skargi, mimo, że z przepisu wynikał obowiązek wezwania.
W uzasadnieniu środka zaskarżenia dodano, że wezwanie o opłatę doręczono skarżącemu, jednak następnie zostało ono cofnięte przez Sąd pierwszej instancji, gdyż błędnie je wysłano przed rozpatrzeniem wniosku o udzielenie prawa pomocy. W związku z tak postawionym zarzutem wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, przy czym stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie, jak prawidłowo przyjął Sąd pierwszej instancji, skarżący nie uiścił wpisu we wskazanym w wezwaniu terminie. Pełnomocnik skarżącego otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu 15 lutego 2018 r. (k. 63), zatem termin siedmiodniowy upływał 22 lutego 2018 r. w wymaganym terminie należny wpis nie został uiszczony, co uprawniało Sąd do odrzucenia wniesionej skargi.
Przechodząc do zarzutów zażalenia odnoszących się do obowiązku Sądu pierwszej instancji rozpatrzenia złożonego w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że postępowanie to zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu pierwszej instancji z 12 lutego 2018 r., którym ostatecznie odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
A zatem wbrew twierdzeniom skarżącego postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone a Sąd odrzucił skargę dopiero po wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu.
Bezzasadne okazały się również zarzuty podniesione w treści zażalenia, w których wskazano na cofnięcie przez Sąd pierwszej instancji wezwania do uiszczenia wpisu. Z akt sądowych wynika jednoznacznie, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 19 stycznia 2018 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Następnie pismem z 23 stycznia 2018 r. poinformowano pełnomocnika skarżącego, iż "wskutek omyłki skierowano do niego odpis projektu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I o wezwaniu do uiszczenia wpisu, mimo że nie został rozpoznany wniosek o prawo pomocy.
W związku z tym wezwanie to nie wywołuje skutków procesowych - nie otwiera terminu do uiszczenia wpisu." Wskazane wyżej okoliczności miały miejsce przed wydaniem w stosunku do skarżącego postanowień w przedmiocie prawa pomocy. Nie mają więc żadnego wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia.
Reasumując, w przedstawionych wyżej okolicznościach sprawy, prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że wobec nie uiszczenia wpisu, złożona skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.