Uzasadnienie
M. F. w piśmie z 9 lipca 2012 r. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FZ 105/12, i jednocześnie złożył zażalenie na to postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 168 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "P.p.s.a.") orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługują co do niego środki odwoławcze. Należy przy tym wskazać, że ww. ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. W szczególności, z treści art. 194 § 1 P.p.s.a. wynika, że zażalenie przysługuje wyłącznie od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Wobec tego należało przyjąć, że zażalenie złożone w niniejszej sprawie, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu, w oparciu o art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a.
W związku z powyższym, na podstawie art. 88 w zw. z art. 193 P.p.s.a., jako niedopuszczalny, należało odrzucić również wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na opisane na wstępie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono o zwrocie stronie skarżącej kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od zażalenia.