Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 26 czerwca 2024 r., sygn. akt I FZ 109/24

Uzasadnienie

1. 1. A. S. (dalej: Strona lub Skarżąca) wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1407/22.

Postanowieniem tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a.), Sąd odrzucił skargę Strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 14 września 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2018 r. i pierwszy kwartał 2019 r., bowiem wniesiono ją po terminie do dokonania tej czynności procesowej.

W uzasadnieniu Sąd podał, że zaskarżona decyzja została uznana za skutecznie doręczoną Stronie drogą elektroniczną w dniu 29 września 2022 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 29 października 2022 r. Natomiast skargę wniesiono dopiero w dniu 28 listopada 2022 r., czyli po upływie terminu do jej wniesienia.

2. W zażaleniu na powołane postanowienie Skarżąca zaskarżyła je w całości i wniosła o jego uchylenie. Jej zdaniem postanowienie to jest bezzasadne, bowiem skarga została wniesiona do Sądu niezwłocznie po uzyskaniu wiedzy o wydaniu decyzji w sprawie, tj. po zajęciu rachunku bankowego, co powinno oznaczać, że skarga została wniesiona w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

1. 3. Zażalenie podlegało oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiadało prawu.
2. 3.1. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.): Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

Do obliczenia tego terminu konieczne było zatem ustalenie jego daty początkowej, co regulują w tym przypadku przepisy Ordynacji podatkowej, bowiem doręczane rozstrzygnięcie (decyzja podatkowa) zapadło na podstawie przepisów tej właśnie ustawy.

3.2. Jak wynika jednak z akt sprawy kwestia ustalenia daty doręczenia decyzji Dyrektora IAS oraz prawidłowości czynności dokonanych w tym zakresie była już przedmiotem wypowiedzi Sądu pierwszej instancji oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w ramach wcześniejszego rozpoznania wniosku Strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten został załatwiony odmownie postanowieniem Sądu pierwszej instancji z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1407/22, przy czym zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2023 r., sygn. akt I FZ 238/23, jako niezasadne.

Motywy obu tych orzeczeń są znane Stronie i jej pełnomocnikowi. Wystarczyło więc tylko przypomnieć, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wiązało się z koniecznością ustalenia, że terminowi uchybiono, czyli że skarga została wniesiona po czasie na to przewidzianym.

Innymi słowy, w tamtej sprawie wpadkowej Sądy obu instancji wypowiedziały się już o tym, że decyzja Dyrektora IAS została prawidłowo doręczona (na zasadzie fikcji prawnej doręczenia elektronicznego, a to z uwagi na niepodjęcie przesyłki mimo dwukrotnego zawiadomienia o takiej możliwości) pełnomocnikowi Strony w dniu 29 września 2022 r. i że w tej sytuacji termin 30 dni do wniesienia skargi upłynął z dniem 29 października 2022 r. Tymczasem skargę wniesiono (nadano drogą pocztową) w dniu 28 listopada 2022 r.

1. 3.3. Skoro zatem Sąd prawomocnie odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi, to w konsekwencji należało ją odrzucić jako wniesioną po terminie wskazanym w art. 53 § 1 P.p.s.a., o czym właśnie trafnie orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w obecnie zażalonym postanowieniu (sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia).
2. 4. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.