Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 marca 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 944/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił sprzeciw P. Sp. z o.o. w Z. na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 11 grudnia 2008 r., pozostawiające wniosek strony o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji przytoczył przepis art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej u.p.p.s.a.), stwierdzając, że strona wbrew brzmieniu tej regulacji nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu. Spółka bowiem wezwana do przedstawienia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień wniesienia sprzeciwu nie złożyła takowego. Złożono kopię odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego na stan z dnia 25 kwietnia 2008 r. wraz z oświadczeniem, że wpisy nie uległy zmianie. Zdaniem Sądu nie oznaczało to, że spełniono obowiązek w zakresie przedłożenia dokumentu określającego umocowanie na dzień wniesienia sprzeciwu dla W. S. do reprezentowania spółki w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy.
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie oraz o zwolnienie jej z kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniosła, że przedłożone przez nią postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z uwagi na jego bezskuteczność, są najbardziej wiarygodnymi dokumentami potwierdzającymi jej sytuację finansową i majątkową.
Dodatkowo strona wskazała, że o wadliwości skarżonego postanowienia świadczy także fakt, że w czternastu sprawach z kilkudziesięciu zawisłych przed WSA, na podstawie tych samych dowodów i argumentów Sąd zwolnił ją z wniesienia wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Za słuszne należy uznać odrzucenie sprzeciwu przez Sąd pierwszej instancji z uwagi na nie przedłożenie przez stronę aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Za takim stanem rzeczy przemawia treść wezwania z dnia 28 stycznia 2009 r. W piśmie tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał spółkę do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w zakresie postępowania wpadkowego dotyczącego przyznania prawa pomocy (np. odpis z KRS aktualny na dzień wniesienia sprzeciwu). Pismo to zawierało pouczenie o skutkach nieusunięci braków formalnych w przypisanym terminie. Zaznaczyć należy, że wezwanie to było jasne i niedwuznaczne. Czytelnie w nim wskazano, że w przypadku złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego powinien on być aktualny na dzień wniesienia sprzeciwu. Samo wezwanie było również zasadne. Brak bowiem dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony (art. 29 u.p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 u.p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
Tak wskazuje orzecznictwo sądowoadministracyjne (por wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04 (ONSAiWSA 2005/5/91, M. Prawn. 2005/6/277) i takie stanowiska wyraża również tutejszy Sąd. W przypadku zatem, gdy strona nie spełniła obowiązku w zakresie przedłożenia dokumentu określającego umocowanie na dzień wniesienia sprzeciwu dla W. S., Sąd pierwszej instancji prawidłowo, po myśli przepisu art. 259 § 2 u.p.p.s.a., sprzeciw odrzucił.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.