Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2617/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. K. (dalej "skarżący") na postanowienie WSA w Warszawie z 11 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2617/15.
Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynikało, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 czerwca 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wniesionego w dniu 5 czerwca 2017 r. w kwocie 100 zł. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 30 czerwca 2017 r. Jednocześnie pouczono stronę, że kwotę wpisu sądowego należy uiścić - w terminie 7 dni - od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upływał 7 lipca 2017 r. Z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 24 października 2017 r. wynika, że do 17 października 2017 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od przedmiotowego zażalenia.
W tym stanie rzeczy Sąd I instancji uznał, że zaszły podstawy z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") do odrzucenia zażalenia.
W złożonym zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie powyższego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 18 § 1 pkt 1 i 6 oraz art. 220 § 4 p.p.s.a., a także art. 2,7, 30,32,37,40, 45 § 1 Konstytucji RP oraz art. 3 i 14 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z powodu poniżającego, nieludzkiego i dyskryminującego traktowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że zażalenie strony skarżącej, odrzucone mocą postanowienia WSA w Warszawie z 11 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2617/15, zostało wniesione na postanowienie wydane w dniu 11 maja 2017 r. Mocą tegoż ostatniego postanowienia odrzucono zażalenie skarżącego z uwagi na naruszenie norm zawartych w art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., tj. z powodu niezachowania przez stronę tzw. przymusu adwokackiego. Powodem odrzucenia zażalenia strony na postanowienie z 11 maja 2017 r. nie była zatem kwestia nieuiszczenia wymaganego wpisu.
W tym stanie rzeczy nie mógł znaleźć zastosowania wskazany przez skarżącego art. 220 § 4 p.p.s.a. Na mocy tegoż bowiem przepisu zażalenie na pozostawienie pisma bez rozpoznania z powodu nieuiszczenia opłaty, tak jak i zażalenie na postanowienie o odrzuceniu z tego powodu środków prawnych wymienionych w art. 220 § 3 p.p.s.a., jest wolne od wpisu. Innymi słowy wolne od wpisu, tak jak stanowi to art. 220 § 3 i 4 p.p.s.a., są zażalenia na postanowienia sądu o odrzuceniu środków prawnych, jeżeli przyczynę stanowił brak uiszczenia należnego wpisu (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2005 r., I OZ 1096/05).
Skoro jednak powodem odrzucenia przesz WSA w Warszawie zażalenia strony - mocą postanowienia z 11 maja 2017 r. - nie była kwestia nieuiszczenia wpisu, lecz względy związane z naruszeniem norm zawartych w art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., to nie było podstaw aby zwalniać zażalenie strony wniesione w dniu 5 czerwca 2017 r. od należnych opłat.
W efekcie prawidłowo wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od tegoż zażalenia w kwocie 100 zł. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 30 czerwca 2017 r. Jednocześnie pouczono stronę, że kwotę wpisu sądowego należy uiścić - w terminie 7 dni - od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Na skutek niewypełnienia przez skarżącego obowiązku nałożonego właśnie tym zarządzeniem zaszły podstawy z art. 220 § 3 p.p.s.a. do odrzucenia zażalenia strony. Zgodnie bowiem z treścią powyższego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.