Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 18 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 12/09

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Krzysztof Stanik przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 18 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Tadeusza Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 września 2008 r. sygn. akt I SA/Po 822/08
Sprawa
w sprawie ze skargi Tadeusza Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 29 maja 2008 r. w przedmiocie uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji ostatecznej w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru

Sentencja

postanawia:

  1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 września 2008 r. sygn. akt I SA/Po 822/08 w całości i w tym zakresie przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

W postanowieniu zawartym w II wyroku z 17.09.2008 r., sygn. akt I SA/Po 822/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 200 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "popsa" orzekł o kosztach postępowania, zasądzając od Dyrektora Izby Celnej w P. na rzecz Tadeusza Z. kwotę 200 zł.

Powyższe postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zaskarżył pełnomocnik skarżącego – doradca podatkowy, wnosząc o jego zmianę przez zasądzenie na rzecz skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania kwoty 2.617,00 zł. Autor zażalenia wyjaśnił, że w skardze do Sądu zawarł wniosek o zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jego zdaniem do takich kosztów zaliczyć należy: wysokość uiszczonego wpisu – 200 zł, koszt udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 2400 zł obliczonej zgodnie z art. 205 § 2, § 3 i § 4 popsa w związku z § 2 pkt 1 lit "e" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 02.12.2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielanej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 212, poz. 2075 ze zm.) – zwanego dalej "rozporządzeniem".

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia stwierdził, co następuje

Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy, aczkolwiek nie oznacza to, że tut. Sąd w pełni podziela całą argumentację w nim zawartą.

Rację ma żalący, twierdząc, iż Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo ustalił wysokość kosztów postępowania, które należało zwrócić skarżącemu, ograniczając je wyłącznie do kwoty uiszczonego wpisu. Natomiast z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że od momentu wniesienia skargi skarżący był reprezentowany przez doradcę podatkowego, a zatem po myśli art. 205 § 1-4 popsa wysokość jego wynagrodzenia powinna stanowić składnik zasądzonych kosztów. W podobny sposób należy ocenić koszt, jaki strona skarżąca poniosła w związku z faktem udzielania pełnomocnictwa, tj. opłatę skarbową w kwocie 17 zł, czego dowód strona dołączyła do dokumentu pełnomocnictwa złożonego na rozprawie sądowej (k. 25).

Biorąc powyższe pod uwagę, łączna kwota zwrot kosztów postępowania jaka powinna zostać zasądzona na rzecz skarżącego wynosi 457 zł. Na kwotę tę składa się: wysokość wpisu sądowego 200 zł, wysokość opłaty skarbowej od pełnomocnictwa 17 zł oraz wysokość wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego 240 zł. Odnośnie ostatniej pozycji, tj. wynagrodzenia dla doradcy podatkowego Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądów wyrażonych w zażaleniu, iż w niniejszej sprawie wysokość wynagrodzenia powinna być ustalona według reguły z § 2 pkt 1 rozporządzenia czyli powiązana z wartością przedmiotu sporu. Wynika to z faktu, że zaskarżona do Sądu administracyjnego decyzja została wydana w postępowaniu prowadzonym w trybie nadzwyczajnym – wznowienia postępowania. W tego rodzaju sprawach wpis sądowy ma charakter stały niezależnie od wartości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Dlatego też wartość należności pieniężnej (inaczej przedmiot sporu) nie ma również znaczenia przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia dla pełnomocnika procesowego. W konsekwencji w takich sprawach wynagrodzenie pełnomocnika powinno być ustalone w oparciu o § 2 pkt 2 rozporządzenia i wynosi 240 zł.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji powinien przeliczyć wysokość kosztów należnych stronie skarżącej z uwzględnieniem wskazanych powyżej regulacji prawnych.

Odnośnie wniosku autora zażalenia o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego nie znajduje on w ocenie Sądu uzasadnienia prawnego. Przepisy art. 203 i 204 popsa, które regulują kwestię zawrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają bowiem zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia od postanowienia, co wprost wynika z ich treści. Sprawia to tym samym, że zgłoszony wniosek w przedstawionym zakresie jest nieuzasadniony. Z tego względu tut. Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów sądowych od organu na rzecz strony, która wniosła zażalenie mimo uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 popsa orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 15 kwietnia 2009 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.