Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 28/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, odrzucił zażalenie G. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 28/16, mocą którego odrzucono skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z 5 listopada 2015 r., wydaną wobec strony w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2011 r. Na postanowienie z dnia 7 listopada 2017 r. skarżący złożył zażalenie. Wobec jednak stwierdzonych braków formalnych tego zażalenia, w tym braku stosownej opłaty, zarządzeniami z dnia 4 grudnia 2017 r. wezwano go do ich uzupełnienia poprzez: podpisanie zażalenia i jego odpisu lub złożenie podpisanych egzemplarzy takich pism oraz uiszczenie wpisu. Korespondencję sądową doręczyciel pocztowy wydał w dniu 6 grudnia 2017 r. żonie skarżącego – M. K. W przepisanym terminie, do dnia 13 grudnia 2017 r., skarżący nie podpisał zażalenia, nie złożył wymaganego odpisu tego pisma i nie uiścił wpisu.
W związku z powyższym WSA w Rzeszowie w postanowieniu z 3 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 28/16 odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tego Sądu z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 28/16 wskazując, "że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych lub fiskalnych przewodniczący wzywa ją o jego uzupełnienie, poprawienie lub opłacenie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia" (art. 197 § 2 i art. 178 oraz 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Na postanowienie z dnia 3 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 28/16 skarżący również złożył zażalenie, które ponownie obok innych braków formalnych, następnie uzupełnionych, nie zostało opłacone przez stronę.
W konsekwencji zaskarżonym zarządzeniem z dnia 9 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 28/16 Przewodniczący Wydziału WSA w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem RM", wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 3 stycznia 2018 r., w kwocie 100,00 zł. W rozpoznawanym zażaleniu na zarządzenie z dnia 9 marca 2018 r., skarżący wnosił o uchylenie tego zarządzenia ze względu na to, iż z uwagi na swoją trudną sytuację materialną i osobistą nie jest w stanie uiścić wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Artykuł 220 § 4 stanowi z kolei, że zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 (a zatem również zażalenia - przypis NSA), wolne jest od wpisu. Przy czym wolne od wpisu, jak stanowi to art. 220 § 3 i 4 P.p.s.a., są zażalenia na postanowienia sądu o odrzuceniu środków prawnych, jeżeli przyczynę stanowił brak uiszczenia należnego wpisu (postanowienie NSA z 26 października 2005 r., sygn. akt I OZ 1096/05, LEX nr 849569).
W rozpoznawanej sprawie jednak, wyjątek od obowiązku opłacania pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym z art. 220 § 4 P.p.s.a. nie znajdzie zastosowania bowiem powodem odrzucenia w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2018 r., zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 28/16 był nie tylko brak uiszczenia należnej opłaty od tego zażalenia ale również inne braki formalne uniemożliwiające nadanie zażaleniu dalszego biegu. Tymczasem wyjątków nie należy interpretować rozszerzająco.
Prawidłowo również ustalona została wysokość wpisu od zażalenia. Zgodnie bowiem z powołanym w zaskarżonym zarządzeniu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM wpis ten wynosi 100 zł.
Do uchylenia zaskarżonego zarządzenia nie mogła również przyczynić się argumentacja strony podnoszona w zażaleniu. Przedmiotem zażalenia było bowiem zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, w którym sąd nie bada sytuacji materialnej i osobistej strony w kontekście zdolności do uiszczenia należnej opłaty.
Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.