Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19.12.2007 r., sygn. akt VIII SA/Wa 476/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" uchylił zaskarżoną przez Jacka K. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 14.06.2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w R. dnia 06.04.2007 r. odmawiającą skarżącemu umorzenia zaległości podatkowych w podatku do towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od 1995 r. do 2000 r., na podstawie art. 152 popsa stwierdził że decyzja ta do czasu uprawomocnienia się wyroku nie podlega wykonaniu, a także w oparciu o art. 200 popsa zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Jacka K. kwotę 507 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w tym wyroku. W uzasadnieniu stwierdził, że wyliczenie kosztów sądowych jest błędne. Sąd przy obliczeniu należnej kwoty nie uwzględnił bowiem treści § 14 ust 2 pkt 1 li "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) – zwanego dalej "rozporządzeniem o kosztach". Zdaniem żalącego przedmiotem zaskarżenia w sprawie była decyzja określająca konkretną należność pieniężną, wobec czego wpis sądowy od skargi miał charakter stosunkowy. W takim zaś wypadku wysokość kosztów sądowych powinna obejmować wysokość kosztów zastępstwa procesowego obliczoną stosownie do § 14 ust 2 pkt 1 li "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) – zwanego dalej "rozporządzeniem o kosztach" powiększoną o kwotę uiszczonego wpisu (250 zł) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł).
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził co następuje
Zażalenie uzasadnione nie jest.
Z jego uzasadnienia wynika, że strona kwestionuje wysokość kosztów zastępstwa procesowego, które są jedynym z elementów wchodzących w skład kosztów postępowania sądowego zasądzanych przez Sąd. Zdaniem żalącego ich wysokość powinna być obliczona z zastosowaniem § 14 ust 2 pkt 1 li "a" rozporządzenia o kosztach, a więc przy założeniu, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Wtedy wysokość stawki obliczana jest stosunkowo do tej wartości.
Takie stanowisko jest błędne.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesądzono, że w sprawie dotyczącej umorzenia zaległości podatkowej pobierany jest wpis stały w kwocie 500 zł stosownie do § 2 ust 3 pkt 12 rozporządzenia w sprawie wpisów (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.09.2006 r., sygn. II FZ 581/06 niepubl.). W związku z tym przy obliczaniu kosztów zastępstwa procesowego Sąd powinien określić ich wysokość w kwocie 240 zł na podstawie § 14 ust 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia o kosztach. W rozpatrywanym przypadku Sąd wskazał jedynie na art. 200 popsa jako podstawę obliczenia wysokości kosztów sądowych. Takie określenie podstawy orzeczenia o kosztach z pewnością jest uchybieniem procesowy, ale pozostaje bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia. Z kwoty zasądzonych kosztów (507 zł) jasno bowiem wynika, że po odjęciu kwoty uiszczonego wpisu (250 zł) i zapłaconej opłaty od pełnomocnictwa (17zł) resztę (240 zł) stanowi wysokość kosztów zastępstwa procesowego, co wskazuje na zastosowanie przez Sąd § 14 ust 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia o kosztach.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 popsa orzekł jak w sentencji.